Pitor e dissegnator. Massimo Quaglino a l'era nassù al Francó ai 15 ëd giugn dël 1899, fieul ëd në slé e darié ëd quatr frej. A quatr agn, tuta la famija a l'ha tramudà a Turin. A l'ha studià a l'anstitù Plana, andoa a l'ha strenzù amicissia con Pinin Pacòt.
A l'ha amprendù a pituré daspërchiel e sò prim dissegn a l'é stàit publicà an sl'arvista Il Fischietto; an col ambient a l'ha conossù Golia. Dël 1917 a l'é partì a combate durant la prima guèra mondial. Apress la guèra a l'é vnù arnomà tanme ilustrador, dissegnator e caricadurista, an colaborand con vàire publicassion, dont Cuor d'Oro, e con la Lenci. Da sò prim nùmer, dël 1931, a l'ha colaborà a l'Armanach Piemontèis. Për la FIAT e, pi anans, për la Cinsan a pronta dj'areclam.
Dël 1942 a l'é torna ciamà a j'arme ant un còrp ëspecial d'artista ancarià d'arpresenté j'aveniment ëd la guèra. Dël 1955 a-j dan la cadrega ëd Decorassion a l'Academia Albertin-a 'd Turin, ma a chita l'ansegnament dël 1960.
A l'é mòrt a Turin dël 1982.
Euvre prinsipaj Festa campagnin-a (1928, tempra su papé, 47x65 centim) Festa sël pra (1928, tempra su papé, 46x65 centim) Sposalissi (1929, euli su tàula, 43x35 centim) Fior (1951, euli su tèila, 70x60 centim)
Quaglino, Massimo Quaglino, Massimo