thumb|253px|Epicauta hirticornis. thumb|253px|Epicauta atomaria. Epicauta, identificado por Dejean em 1834, é um género de coleópteros da família Meloidae (meloídeos) que inclui as espécies conhecidas pelo nome comum de burrinho, caga-fogo, caga-pimenta, cantárida, papa-pimenta, pimenta, potó, potó-grande, potó-pimenta e vaquinha. As espécies pertencentes a este género caracterizam-se por corpo afilado, em geral comparativamente grande, e por quando atacadas expelirem um líquido vesicante amarelo, rico em cantaridina, que em contacto com a pele humana causa irritação cutânea com formação de bolhas. A forma adulta alimenta-se de folhagem de plantas, com preferência pelas solanáceas, podendo causar grande destruição, enquanto as larvas se alimentam de ovos de outros insectos. O género tem distribuição natural sub-cosmopolita,Bologna, M. A. 1991. Fauna d'Italia. Coleoptera, Meloidae. Ed. Calderini, Bologna, 541 pp. ISBN 88-7019-523-6 ausente apenas da Austrália,Kerr, J. T. and L. Packer. (1999). The environmental basis of North American species richness patterns among Epicauta (Coleoptera: Meloidae). Biodiversity & Conservation 8(5), 617-28. sendo comum no Brasil, onde é uma praga agrícola em plantações de batata, tomateiro e outras solanáceas. Descrição Os escaravelhos adultos do género Epicauta apresentam 1,5-2,5 cm de comprimento, com corpos alongados e comparativamente macios. A cabeça é larga e vertical. A secção do corpo entre a cabeça e as asas, o prototórax, é nitidamente mais estreito do que as asas, e, geralmente, é um pouco mais estreito do que a cabeça, criando um "pescoço" no insecto. Os élitros são macios e flexíveis. As pernas são relativamente longas e finas.
O género foi descrito cientificamente em 1834 pelo entomólogo Pierre François Marie Auguste Dejean. O género tem distribuição natural quase cosmopolita, com espécies nativas em todos os continentes, com excepção da Austrália. O género é particularmente diverso no sudoeste da América do Norte, em especial no norte do Arizona. Poucas espécies ocorrem no Árctico, com nenhuma a norte da parte sul do Northwest Territory do Canadá.
Os adultos alimentam-se de plantas, atacando a folhagem e os rebentos juvenis. As larvas são predadoras dos ovos de gafanhotos e outros insectos. Os adultos podem causar sérios danos às plantas de que se alimentam, e muitas espécies de Epicauta são consideradas como pragas agrícolas com relevante impacte económico em várias regiões, podendo mesmo em algumas ocasiões causar a perda total da cultura.Ghoneim, K. (2013). Agronomic and biodiversity impacts of the blister beetles (Coleoptera: Meloidae) in the world: A review. International Journal of Agricultural Science Research 2(2), 21-36.
Como ocorre com outros grupos da família Meloidae, estes escaravelhos produzem cantaridina, um terpenóide tóxico capaz de matar grandes mamíferos, com destaque para os cavalos, se estes ingerirem grande quantidade de escaravelhos ao pastarem.DiFonzo, C. Cantharidin content and lethal dose of common Michigan blister beetles. Field Crops Entomology, Michigan State University. 2009. O líquido amarelo que segregam como defesa, rico em cantaridina, é fortemente vesicante, produzindo bolhas na pele humana por contacto directo.
O género Epicauta, com cerca de 360 espécies validamente descritas (2011),Campos-Soldini, M. P. and S. A. Roig-Juñent. (2011). Redefinition of the vittata species group of Epicauta Dejean (1834) (Coleoptera: Meloidae) and taxonomic revision of the species from southern South America. Zootaxa 2824, 21-43. é um dos maiores taxa de cantáridas.
Espécies Na Europa ocorrem três espécies, Epicauta flabellicornis, Epicauta rufidorsum e Epicauta erythrocephala. Na Argentina apresentam particular importância as espécies Epicauta atomaria e Epicauta adspersa.
Entre as cerca de 360 espécies descritas para o género Epicauta contam-se as seguintes no Brasil: Epicauta atomaria: besouros de élitros cinzentos com pontos negros, registado nas regiões oriental e central do país como praga de diversas plantas cultivadas da família das solanáceas. Também chamados de burrinho-das-solanáceas, vaquinha-azul-da-batatinha, vaquinha-da-batatinha. Epicauta excavata: besouros de élitros escuros com listras longitudinais amareladas, registrado no Sudeste e Sul do Brasil, como praga, esp. do tomateiro, fumo, batatinha e pimentão. Também chamados de burrinho-zebrado. Epicauta adspersa: besouros registados no Sul do Brasil, como praga da batatinha, batata-doce, fumo, pimentão, beringela e beterraba. Sua secreção cáustica contém 25% de cantaridina. Também chamados de burrinho-da-batatinha e cantárida-do-brasil.
Relação de espécies
Epicauta abadona Skinner, 1904 Epicauta abeona Pinto, 1980 Epicauta adspersa (Klug, 1825) Epicauta aemula (Fischer, 1827) Epicauta aethiops (Latreille, 1827) Epicauta afoveata Werner, 1949 Epicauta alastor Skinner, 1904 Epicauta albicincta (Haag-Rutenberg, 1880) Epicauta albida (Say, 1824) Epicauta albida (Say, 1824) Epicauta albolineata (Dugès, 1877) Epicauta albomarginata Mäklin, 1875 Epicauta albovittata Gestro, 1878 Epicauta alphonsii Horn, 1874 Epicauta alpina Werner, 1944 Epicauta ambusta (Pallas, 1781) Epicauta andersoni Werner, 1944 Epicauta annulicornis Chevrolat, 1877 Epicauta anthracina (Erichson, 1848) Epicauta apache Pinto, 1980 Epicauta apicalis Dugès, 1889 Epicauta apicipennis Tan, 1958 Epicauta aptera Kaszab, 1952 Epicauta apure Adams & Selander, 1979 Epicauta aragua Adams & Selander, 1979 Epicauta ardosia Fairmaire, 1896 Epicauta arizonica Werner, 1944 Epicauta aspera Werner, 1944 Epicauta assamensis (Waterhouse, 1871) Epicauta assimilis (Haag-Rutenberg, 1880) Epicauta aterrima (Klug, 1825) Epicauta atkinsoni Kraatz, 1880 Epicauta atomaria (Germar, 1821) Epicauta atrata (Fabricius, 1775) Epicauta atricolor Champion, 1892 Epicauta atripilis Champion, 1892 Epicauta atrivittata (LeConte, 1854) Epicauta atropos Pinto, 1991 Epicauta audouini (Haag-Rutenberg, 1880) Epicauta auricomans Champion, 1892 Epicauta badeni (Haag-Rutenberg, 1880) Epicauta balli Werner, 1945 Epicauta basimacula (Haag-Rutenberg, 1880) Epicauta batesii Horn, 1875 Epicauta beccarii (Haag-Rutenberg, 1880) Epicauta beckeri (Dugès, 1889) Epicauta bella Mäklin, 1875 Epicauta bifovieceps Fairmaire, 1897 Epicauta bimaculatithorax Pic, 1913 Epicauta bisignata Mäklin, 1875 Epicauta bispinosa Werner, 1949 Epicauta bohemani Mäklin, 1875 Epicauta borgmeieri Denier, 1935 Epicauta borrei Dugès, 1881 Epicauta bosqi Denier, 1935 Epicauta brasilera Selander, 1981 Epicauta brevipennis (Haag-Rutenberg, 1880) Epicauta brevitibialis Kaszab, 1952 Epicauta bruchi Borchmann, 1930 Epicauta brunnea Werner, 1944 Epicauta brunneipennis (Haag-Rutenberg, 1880) Epicauta callosa LeConte, 1866 Epicauta candidata Champion, 1892 Epicauta canescens (Klug, 1835) Epicauta cardui (Dugès, 1869) Epicauta carmelita (Haag-Rutenberg, 1880) Epicauta castadiva Pinto, 1991 Epicauta cavernosa Courbon, 1855 Epicauta caviceps Horn, 1873 Epicauta cazieri Dillon, 1952 Epicauta centenaria Breyer y Trant, 1910 Epicauta centralis Burmeister, 1881 Epicauta cervina Mäklin, 1875 Epicauta chalybea (Erichson, 1843) Epicauta cheni Tan, 1958 Epicauta chinensis (Laporte, 1840) Epicauta cicatrix Werner, 1951 Epicauta cinctipennis (Chevrolat, 1834) Epicauta cinerea (Fabricius, 1798) Epicauta cinerea Forster, 1771 Epicauta cinereiventris Champion, 1892 Epicauta cinereus (Forster, 1771) Epicauta clericalis (Berg, 1881) Epicauta cognata (Haag-Rutenberg, 1880) Epicauta compressicollis Champion, 1892 Epicauta conferta (Say, 1824) Epicauta coromandelensis (Haag-Rutenberg, 1880) Epicauta corvina (LeConte, 1858) Epicauta corybantica Pinto, 1991 Epicauta costata (LeConte, 1854) Epicauta costipennis Borchmann, 1930 Epicauta courboni (Guérin-Ménéville, 1855) Epicauta crassitarsis Maydell, 1935 Epicauta cribricollis Fairmaire, 1893 Epicauta croceicincta Dugès, 1881 Epicauta crucera Selander, 1981 Epicauta cryptogramaca Yang & Ren, 2006 Epicauta cupraeola (Dugès, 1869) Epicauta curticollis Borchmann, 1930 Epicauta curvicornis (Haag-Rutenberg, 1880) Epicauta curvispina Kaszab, 1952 Epicauta cyclops Fairmaire, 1891 Epicauta dalihodi Dvorák, 1996 Epicauta delicata Mathieu, 1983 Epicauta desgodinsi Frivaldszky, 1892 Epicauta diana Pinto, 1991 Epicauta discolor (Haag-Rutenberg, 1880) Epicauta disparilis (Champion, 1892) Epicauta distorta (Champion, 1892) Epicauta diversicornis Haag-Rutenberg, 1880 Epicauta diversipubescens Maydell, 1934 Epicauta divisa (Haag-Rutenberg, 1880) Epicauta dohrni (Haag-Rutenberg, 1880) Epicauta dongolensis (Laporte de Castelnau in Brullé, 1840) Epicauta dubia (Fabricius, 1781) Epicauta dusaunlti (Dufour, 1821) Epicauta elegantula Péringuey, 1909 Epicauta emarginata Champion, 1892 Epicauta emmerichi Pic, 1934 Epicauta ennsi Werner, 1957 Epicauta enona Péringuey, 1899 Epicauta ensiformis Werner, 1944 Epicauta erythraea Pic, 1911 Epicauta erythrocephala Pallas, 1776 Epicauta evanescens Champion, 1892 Epicauta excavata (Klug, 1825) Epicauta excavatifrons Maydell, 1934 Epicauta excors (Fall, 1909) Epicauta fabricii (LeConte, 1853) Epicauta fallax Horn, 1885 Epicauta fasciceps Walker, 1871 Epicauta femoralis (Erichson, 1834) Epicauta ferruginea Say, 1824 Epicauta fissilabris (LeConte in Agassiz, 1850) Epicauta flabellicornis (Germar, 1817) Epicauta flagellaria (Erichson, 1848) Epicauta flavocinereus (Blatchley, 1910) Epicauta flavogrisea (Haag-Rutenberg, 1880) Epicauta flobcina Pinto, 1991 Epicauta floridensis Werner, 1944 Epicauta floydwerneri Martínez, 1955 Epicauta forticornis Haag-Rutenberg, 1880 Epicauta fortis Werner, 1944 Epicauta franciscana Denier, 1935 Epicauta fuliginosa (Olivier, 1795) Epicauta fulviceps Mäklin, 1875 Epicauta fulvipes (Klug, 1825) Epicauta fumosa (Germar, 1824) Epicauta fumosa Haag-Rutenberg, 1880 Epicauta funebris Horn, 1873 Epicauta funesta (Chevrolat, 1834) Epicauta gissleri (Horn, 1878) Epicauta gorhami (Marseul, 1873) Epicauta grammica (Fischer, 1827) Epicauta grandiceps (Haag-Rutenberg, 1880) Epicauta griseonigra Fairmaire, 1873 Epicauta griseovittata Haag-Rutenberg, 1880 Epicauta haagi F. Bates, 1875 Epicauta haematoccphala (Haag-Rutenberg, 1880) Epicauta haroldi (Haag-Rutenberg, 1880) Epicauta heterodera Horn, 1891 Epicauta hieroglyphica (Haag-Rutenberg, 1880) Epicauta himalayica Kaszab, 1960 Epicauta hirsutipubescens (Maydell, 1934) Epicauta hirticornis (Haag-Rutenberg, 1880) Epicauta hirtipes (Waterhouse, 1871) Epicauta horaki Dvorák, 1996 Epicauta horni Champion, 1892 Epicauta hubbelli Werner, 1973 Epicauta humeralis (Dugès, 1889) Epicauta hydrocephala Fairmaire, 1893 Epicauta hypoleuca (Klug, 1825) Epicauta immaculata (Say, 1824) Epicauta impressicornis (Pic, 1913) Epicauta impressifrons Van Dyke, 1928 Epicauta incompleta Fairmaire, 1896 Epicauta inconstans Fischer de Waldheim, 1827 Epicauta indiana Kaszab, 1956 Epicauta ingrata Fall, 1907 Epicauta insignis Horn, 1885 Epicauta insularis (Haag-Rutenberg, 1880) Epicauta intermedia Haag-Rutenberg, 1880 Epicauta interrupta (Fairmaire, 1889) Epicauta jeanneli Pic, 1913 Epicauta jeffersi Pinto, 1980 Epicauta jimenezi Dugès, 1889 Epicauta jucunda Péringuey, 1888 Epicauta kansana Werner, 1944 Epicauta korytkowskii Kaszab, 1978 Epicauta kraussi (Haag-Rutenberg, 1880) Epicauta kwangsiensis Tan, 1958 Epicauta labialis (Dugès, 1881) Epicauta laevicollis Mäklin, 1875 Epicauta laevicornis Werner, 1973 Epicauta langei Borchmann, 1930 Epicauta languida (Horn, 1895) Epicauta laticornis (Haag-Rutenberg, 1880) Epicauta latitarsis (Haag-Rutenberg, 1880) Epicauta lauta (Horn, 1885) Epicauta lemniscata (Fabricius, 1801) Epicauta leonensis Pic, 1913 Epicauta leoni Dugès, 1889 Epicauta leopardina (Haag-Rutenberg, 1880) Epicauta leucocoma Champion, 1892 Epicauta levettei Casey, 1891