Петро Мурянка (властным меном Петро Трохановскый, лемк. Петро Трохановскій, ; 10. августа 1947, Пархотин (днесь Пархов), воеводство Легницке (1975–1998), днесь воеводство Долна Шлезия, Польща — русинскый (лемковскый) поет, спѣвак, културный и сполоченскый активиста.
Биография Петро Трохановскый уродив ся в ПарховѣТогдышна назва села была: Пархотин. (A Wisła dalej płynie, с. 13.) на западных новоодзысканых землях Польщи о три тыжднѣ по тому, як там были переселены цѣлов фамилиов з лемковского села Бѣлцарьова в рамках акции Висла. Закончив Православну духовну семинарию и штудовав на Христианской богословской Академии в Варшавѣ, але не зостав высвяченый до духовного стану. Намѣсто того року 1976 вернув ся на Лемковину и ту быв диригентом церковного хора в Саноку (1978–1982), а од року 1982 в Крыници. Од 1980-х еден з ведучых културных и сполоченскых активистох лемковской оброды. Быв сполуосновником фестивала Ватра на Лемковинѣ (1983), редактором часописа Голос Ватры и солистом ансамбла Лемковина. Занимать ведучы позиции в Стоваришѣню Лемкох, редагуе двомѣсячник Бесіда и рочник Лемківскій календар тай иншы выданя.
Од року 1992 учитель лемковского языка в основной школѣ в Крыници. Як учитель языка и редактор лемковскых выдань активну участь мав на кодификации лемковского варианта русинского языка в Польщи.
Литературна и сценична творчость В литературѣ дебутовав року 1971, коли в украинской новинцѣ Наше слово, органѣ Українського суспільно-культурного товариства (УСКТ) в секции Лемківська сторінка зачав выступати з вершами, малыма прозами и репортажами. Выдав четыри зберкы поезий: Suchy badyl — Сухий бадиль — Новый Сонч, 1983 (з перекладом по польскы Здзиславы Зегадлувны) Мурянчыско — УСКТ, Варшава, 1984 Jak sokół wodę z kamienia — Як сокіл воды на камени — Iskry, Варшава, 1989 (з перекладом по польскы Барбары Догналик) Планетникы: давны и новы вершы — Stowarzyszenie Łemków, Крыниця, 2001 Выдав драму Млиньскы камені (1990), написав и режировав дѣточы сценичны образкы, пьесы про Молодежный аматерскый театер Терка. Склав и выдав антологию дѣточой поезии Мамко, куп мі книжку (1995), де во властной адаптации представив дѣточу поезию з Войводины, Лемковины и Пряшовщины. Выдав по польскы автобиографичну книгу, адресовану Полякам, A Wisła dalej płynie (2007) «з вѣров, же захочуть прочитати и спробують зрозумѣти».
ОцѣнѣняМагочій П.Р., Поп І., сс. 748-749. 1984, 1998 — Заслуженый дѣятель културы од польского министерства културы 1985, 1987 — Лемко року 1990 — польска литературна премия им. Станислава Пьентака 1997 — Православна премия им. князя Острожского 2002 — Литературна премия им. Александра Духновича 2003 — Премия св. брата Алберта за успѣхы в културѣ, добродѣтельствѣ и екуменичной сферѣ
Публикации
Бесіда (редактор)
Жерела и одказы Magocsi, Paul Robert. Chrbtom k horam. Dejiny Karpatskej Rusi a karpatských Rusínov. UNIVERSUM. Prešov, 2016. . Murianka, Petro. A Wisła dalej płynie. (Z zamierzonego cyklu: Opisać życie). Stowarzyszenie Łemków. Krynica - Legnica. 2007. . Дудаш Н. (зостав.). Русински/руски писнї. Вибрала Наталия Дудаш. Нови Сад. Футура. 1997. . Магочій П.Р., Поп І. (уклад.) Енциклопедія історії та культури карпатських русинів. Вид-во В.Падяка. Ужгород, 2010. .
Референции
Катеґорія:Русиньскы поеты Катеґорія:Русиньскы співаци Катеґорія:Русиньскы умелцї Катеґорія:Польскы писателе