Анто́ній Го́динка (, псевдонімы: Сокырницькый Сирохманъ, Сокырницькый Сиротюкъ, Тоний Романувъ; 12. януара 1864, Ладомиров – 15. юлія 1946, Будапешт)Pécs lexikon I. (A–M). Főszerk. Romváry Ferenc. Pécs: Pécs Lexikon Kulturális Nonprofit Kft. 2010. 305. o. ISBN 978-963-06-7919-0 — історик, етноґраф, педаґоґ, ученый русинського напряму.

Жывотопис Родив ся 12. януара 1864. року в Ладомирові, товды Земплинська вармедь, у файті грекокатолицького сященника Романа Годинкы (1836–1913). Дітинство прожыв у Сокырници. В 1882. році кунчив Корольську католицьку ґімназію в Ужгороді, в 1882–1886. роках ся учив в Будапештськуй централнуй теолоґічнуй академії. Уд осени 1888 робив у Націоналнуй бібліотеці им. Сийчині. Учив ся и быв стипендіатом у Австрійському історичному інституті у Відньови. У 1891. році защитив докторську дизертацію з словянської філолоґії, мадярської історії и дипломатикы на філозофськуй факулті Будапештського університета, а пак у 1896 дустав диплом из теолоґії. У 1892–1906. роках робив архівіштом и бібліотекарьом Імператорсько-корольської бібліотекы у Відні.

У 1891–92 быв помучником історика Лойоша Толловція в архівах віденського австро-мадярського Міністерства фінансув; пак уд 1892. по 1906. рук быв єдиным мадярськым бібліотекарьом у приватнуй бібліотеці імператора-короля Франца Йозефа. В 1895–1896 быв стипендантом Мадярської АН[розшифрованя?] в Римі.

В 1905 за роботу „Історія мадярсько-славянськых контактув до 1526. року“ дустав титул приватдоцента філозофської факулты Будапештського університета. Уд 1906 быв професором Братіславської юридичної академії, а уд 1916 — професором Єлизаветинського університета в Братіславі.

У 1920. році лишив Братіславу и даякый час жыв у Будапешті, пак уд 1923. року в Пийчі, де в 1923–1935 быв головом катедры світової історії Пийчського університета, пак убратый деканом філозофської факулты на 1926–27. академічный рук; на 1932—33. академічный рук быв убратый ректором удновленого Єлизаветинського університета.

У 1934 перетягнув ся до Будапешта, уйшов на пінзію и дале правив там свою академічну роботу. У 1941–1943 быв першым предсідов Пудкарпатського общества наук. Мадярська академія наук в 1910 убрала го кореспондентным членом, а пак дала повноє членство в 1933.

Умер Годинка 15. юлія 1946. року в Будапешті.

Творба Быв знамый як изглядователь духовенської історії, автор історичных, церьковно-духовных, публіцистичных робут из історії Мадярщины тай Пудкарпатської Руси: „История Мукачевской греко-католической епархии“, 1909; зберькы документув из історії єпархії (527 документув, 1458–1715); зберькы документув из історії Ужгорода и Ужгородської домінії (1917); „Утцюзнина, газдуство, и прошлость южнокарпатськыхъ русинувъ“ (1923). За културу русинув написав „Die österreichisch-ungarische Monarchie im Wort und Bild“ („Австро-Мадярська монархія у слові и образчикови“, 1900), де є глава „Die Ruthenen / A Ruthének“ („Русины“). Позбирав много матеріалув за русинув из світськых и церьковных архівув. В 1922 завершив складованя русинсько-мадярського словника (7500 слув, 1991). В 1995 была удана його зберька „Пісні нашых предкув“. Годинка держав русинув окремым етносом и удносив їх ид централному европському културному ареалови.

Бібліоґрафія A rutének [„Русины“] Cseh források A szerb fejedelemség viszonya Magyarországhoz (Будапешт, 1889) A szerb történet forrásai és az első kora (1891) Szláv források (1898) Tanulmányok a bosnyák-djakovári püspökség történetéből (1898) A horváth véghelyek oklevéltára, 1490-1527 (з Лойошом Толловційом, 1903) A munkácsi görög-katholikus püspökség története (Будапешт, 1909) Egyházunk küzdelme a bosznia bogomil eretnekekkel (191?) A munkácsi görög-katholikus püspökség története (Будапешт, 1909) A Munkácsi gör. szert. püspökség okmánytára (1911–) A tokaji görög kereskedőtársulat kiváltságának az ügye 1725-1772 (1912) Kálmán királyunk 1099-iki perenysli csatája (1914) "Gens fidelissima". Ungvár, 1915. Online Az orosz évkönyvek magyar vonatkozásai (1916) A római levéltárak és könyvtárak ismertetése (1917–) Adalékok az ungvári vár és tartománya és Ungvár város történetéhez (1917) A kárpátaljai rutének lakóhelye, gazdaságuk és multjuk (Будапешт, 1923) A muszka könyvárusok hazánkban (gróf Klobelsberg-Emlékkönyv) A magyarországi rutén letelepülések története (megbízás az MTA II. oszt. által hirdetett nyílt pályázaton) Négy egykorú jelentés az 1704-i pécsi rácz dúlásról (1932) A töröktől visszafoglalt Pécs első fele (1934) Ami a karlócai békekötésből kimaradt és következményei (Пийч, 1935) II. Rákóczi Ferenc fejedelem és a "gens fidelissima" (1937) Szent István emlékezete és királyságának eszméje a szlávoknál (Будапешт, 1938) Adalékok Pécs város történetéhez 1686–1701-ig (1943) Ruszin-magyar igetár (1945) Cseh források; sajtó alá rend. Heé Veronika, előszó Udvari István; BGYTF, Nyíregyháza, 1994 (A Vasvári Pál Társaság füzetei) Adalékok az ungvári vár és tartománya, és Ungvár város történetéhez; Kárpátaljai Magyar Kulturális Szövetség, Ungvár, 1999 (Clio)

Запяткы

Референції

Жерела

Антон Годинка, дослідник джерел, Інститут Церковного Права

Далшоє читаня Hodinka Antal Intézet Hodinka Antal Emlékkönyv Роботы Антонія Годинкы на OpenLibrary A Szeklencei Szegényember üzenete Udvari István: Hodinka Antal (1864–1946) munkássága; Görög Katolikus Hittudományi Főiskola, Nyíregyháza, 1991 Hodinka Antal válogatott kéziratai; vál., szerk., bev. Udvari István, sajtó alá rend. János István, Udvari István, Újj Anna; Vasvári Pál Társaság, Nyíregyháza, 1992 (A Vasvári Pál Társaság füzetei) Dolgozatok Hodinka Antal tiszteletére; szerk. Udvari István; BGYTF, Nyíregyháza, 1993 (Studia Ukrainica et Rusinica Nyíregyháziensia) Soós Kálmán: Perlekedő évszázadok. Históriai mozaikok vidékünk múltjából; Intermix, Ungvár–Budapest., 1995 (Kárpátaljai magyar könyvek) Hodinka Antal emlékkönyv. Tanulmányok Hodinka Antal tiszteletére; szerk. Udvari István; BGYTF–Szent Athanaz Görög Katolikus Hittudományi Főiskola, Nyíregyháza, 1993 Hodinka Antal emlékére. Az akadémikus 150. születésnapja alkalmából, 1864–1946; szerk. Lyavinecz Mariann; Hodinka Antal Országos Ruszin Értelmiségi Egyesület–Budapest. VI. Kerület. Ruszin Nemzetiségi Önkormányzat–Budapest. XI. Kerület. Ruszin Nemzetiségi Önkormányzat, Budapest, 2013

Катеґорія:Русиньскы історіци Катеґорія:Етнографы Катеґорія:Педаґоґы