Kyiv () ł’è ła cavedałe e ła sità pì popołà de ł’Ucràina. Ł’è in Ucràina sentral-orientałe, su el fiume Nipro (o Dniéper). A 1° xenaro 2022, i só abitanti i xera 2.952.301, che fa de Kyiv ła setima sità pì popołà d’Eoropa. Kyiv el xé un inportante sentro industrial, scientifico, educativo e cultural de ł’Eoropa orientałe. Ghe xe tante industrie ad alta tecnołoxia, istituti de istrusion superiore e monumenti storici. Ła sità ła gà un vasto sistema de trasporti pùbleghi e infrastruture, incłuxo ła Metropułitana de Kyiv.
Se dis che el nome de ła sità vien da el nome de Kyj, un de i só quàtro fondadori lejendarìi. Durante ła só istòria, Kyiv, na de łe sità pì antìghe de ł’Eoropa orientałe, ła gà pasà da diverse faxi de prominensa e oscurità. Ła sità esisteva probabilmente cofà un sentro comèrciàłe xà da el 5º sècoło. Esendo un insediamiento slavo su ła gràn ròta comèrciàłe intra ła Scandinàvia e Costantinòpułi, Kyiv xera na sità tributària de i caxari, finchè no ła gavèa conquistà i variaghi (vichinghi) a metà d’el 9º sècoło.
Soto el domìnio variago, ła sità ła xé diventà ła cavedałe de ła Rus de Kyiv, el primo stato slavo orientałe. Desfà de tuto durante łe invaxion mongòłe int’el 1240, ła sità persè gràn parte de ła só influensa inte i secołi da vèni. Pasando soto el domìnio d’el Prinsipato de Łituània, dapò d’el Regno de Połònia e finmente de ła Rùsia inperiałe, ła sità se trasformò da un mercào de frontiera in un inportànte sentro de còltura ortodosa int’el 16º sècoło, e po, inte l’otosénto, in un sentro industriàłe, comèrciàłe e aministrativo.
Ła sità prosperò de novo inte el tènpo de ła revołusion indùstriałe a fin d’el 19º sècoło. Int' el 1918, quando ła Repùblega popołare ucràina dichiarò ł’indipendensa da ła Repùblega rusa dapò ła Revołusion d’otobre, Kyiv ghe deventò ła cavedałe. Dapò ła fin de łe guere ucràino-sovièteghe e połaco-sovièteghe int’el 1921, Kyiv el xé finìo inte ła RSS Ucràina, diventando ła só cavedałe int’el 1934. Ła sità ła gà sofrì dagni significanti durante ła Seconda guera mondiałe, ma se gà risconso presto inte i ani d’el dopoguera, restàndo ła tèrsa sità pì grànda de ł’Union Soviètega.
Co ła caxùa de ł’Union Soviètega e ł’indipendènsa de ł’Ucràina int’el 1991, Kyiv el xé restà ła cavedałe de ł’Ucràina e el gà avùo un inflùso continuo de migranti d’etnia ucraina, provenìenti da antre rejòn de el paexe. Durante ła tranxision d’el paexe verso na economìa de mercà e na democrasìa eletorałe, Kyiv el gà continuà a èser ła sità pì grànda e rica de ł’Ucraina.
Ła só produsion indùstriàłe dipendènte da łe armi ł’è dimenuà dapò ła caxùa de ł’URSS, influensàndo negativamente ła siensa e ła tecnołoxìa, ma nòvi setori de ł’economìa cofà i sèrvisi e ła finànsa ła gà aumentà i sàłari e i investìmenti de Kyiv, deparando finansiamènti continui par ła ediłexia abitativa e el xviłupo urban. Kyiv ł’è diventà ła rejòn pì fiło-osidental de ł’Ucràina; ł’ełesion łe xé domìnade da i partìi che sostenise na maxor integrasion co ł’Union Eoropea.
Nome
in vèneto e itałian: Kyiv o Kiev..; storicamènte anca ChioviaCalchedùni exènpi d’uxo: , ,
in tartaro de Crimia: Kıyiv o Qıyab
Prima de ła standardixasion de l’alfabeto a l’inisio d’el 20º sècoło, el nome xera scrìo anca cofà Кыѣвъ, Киѣвъ o Кіѣвъ, co ła létara jat (ѣ) oramài òbsołeta. Ł’ortografia ucràina antìga d’el 14º e 15º sècoło ła xé stà nominalmente *Києвъ, ma ghe xé stàe diverse ortografie atestade 'ntra cui кїєва (gen.), Кїєвь, e Киев (ac.), кїєво o кїєвом (strum.), києвє, Кіеве, Кїєвѣ, Києвѣ, o Киѣве (loc.).
Łe cròniche de i antìghi slavi orientałi, cofà el Còdexe laurensiano e ła Crònica de Nóvgorod, łe doparava ł’ortografia Києвъ, Къıєвъ o Кїєвъ.Lavretian Chronicle e Novgorod Chronicles : [http://litopys.org.ua/novglet/novg24.htm "В лѣто 6743. Не хотя исперва оканныи, всепагубныи диаволъ роду человѣческому добра, въздвиже крамолу межи рускыми князи да быша человѣци не жили мирно: о том бо ся злыи радуется кровопролитью крестияньскому. Поиде князь Володимиръ Рюриковиць с кыяны и Данило Романович с галицаны на Михаила /л.158./ Всеволодица Чермного къ Чернигову, а Изяславъ побѣжа в Половци; и много воева около Чернигова и посадъ пожьже, а Михаилъ выступи ис Чернигова; и много пустошивъ около Чернигова, поиде опять; и Михаилъ створивъ прелесть на Данилѣ и много би галицанъ и бещисла, Данила же едва уиде; а Володимиръ пришедши опять, сѣде въ Киевѣ. И не ту бысть того до сыти зла, нь прииде Изяславъ с погаными Половци в силѣ тяжьцѣ и Михаилъ с черниговци под Киевъ, и взяша Кыевъ; а Володимера и княгыню его изымаша Половци, поведоша в землю свою, и много зла сътвориша кияномъ; а Михаилъ сѣде в Галицѣ, а Изяславъ в Киевѣ; и опять пустиша Володимира Половци на искупѣ и жену его, и на Нѣмцѣх имаша искупъ князи. 'В лѣто 6744 . Поиде князь Ярославъ из Новаграда къ Киеву на столъ, понявши съ собою новгородцовъ болших муж: Судимира въ Славнѣ, Якима Влунковица, Костя Вячеслалича, а новоторжець 100 муж; а в Новѣградѣ посади сына своего Александра; и, пришедши, сѣде в Киевѣ на столѣ; и державъ новгородцовъ и новоторжанъ одину недѣлю и, одаривъ, отпусти прочь; и приидоша вси здрави. Того же лѣта пришедше безбожныи Татарове, плениша всю землю Болгарьскую А и град их Великыи взяша, исѣкоша вся и жены и дѣти" and others.] Ł’etimołoxia tradisional, derivando da ła Crònica de i ani pasai, indice che el nome sia na derivasion de el nome de Chij (), el fondador lejendario de ła sità. Segondo el disionàrio etimołoxico de Oleg Trubachyov, derive da el nome slavo antìgo oriental *Kyjevŭ gordŭ (letaralmente, «castèło de Kyj»), da el proto-slavo *kyjevъ. Sta etimołoxia xé stà mesa in dubio, par exènpio da Mykhailo Hrushevsky, che ła gà denominà un «mito etimołoxico», e el intendéa che i nomi de i fondadori legendarìi i xé stài fondamentài su topònemi. Segondo el łenguìsta ucràino-canadéxe Jaroslav Rudnyckyj, el nome pol èser coneso co ła radice proto-slava *kyjь, ma el dovería èser interpretà inte el signifegà de «asta, pało», cofà ła corispondente paroła ucràina moderna кий (kyj). In sto caxo el nome deve èser interpretà cofà «insediamento pałificà».Rudnyc'kyj, Jaroslav Bohdan (1962-1982). An etymological dictionary of the Ukrainian language. 2., rev. ed. Winnipeg: Ukrainian free acad. of sciences, pp. 660–663.
Kyiv el xé el nome ufisiałe ucràino romanizà de ła sità, che vien utiłixà par documenti lejislativi e ufisiałi. Kiev el xera ła denomenasion tradisionàłe de ła sità che sołitamente se gà utiłixà in Itàłia, ma par via de ła só orìxene stòrica da ła łéngua rusa, sta variànsa ła gà perso el favor de tanti mèdia osidentałi dapò l’inisio de ła guera ruso-ucràina int’el 2014 e soratuto co ła só continuasion int’el 2022. Xà inte el 1995 el governo ucraìno el gà promoso na resołusion che sołicitava de uxar ła trasliterasion Kyiv (o pì coretamente Kyïv), pì prexisa rispèto a el topònemo in łéngua ucràina. In Itàłia, storicamènte ła sità gera ciamàa anca Chiovia.
Ła sità xe stà conosia co vari nomi int’el corso de ł’istòria. Inte łe saghe nordiche ła ciamava Kænugarðr o Kœnugarðr, che vol dir «sità de i chioviani» (da l’antìgo slavo oriental: кияне, romanisà: kijane), che se gà conservà inte ła moderna denomenasion islandéxe Kænugarður. Forse el primo manoscrito originałe co el nome de ła sità fo ła Łétara chioviana scrita int’el 930 d.C. da rapresentanti de ła comunità ebraica de ła sità, in cui el nome el xé scrìo cofà קייוב׳ (Qiyōḇ).
El storico Julius Brutzkus, inte ła só òpara «Ł’orìxene caxara de l’antìgo Kyiv» (The Khazar Origin of Ancient Kiev), supone che sìpia Sambàt che Kyiv i sìpia de orìxene caxara, che signifega rispetivamente «fortesa de cołìna» e «insediamento de basa». Brutzkus dise che Sambàt no el xé Kyiv, ma el xé pitòsto Vyšhorod (Sità Alta), che ghe xé lì in visinansa.
In łéngua grega bixantina d’el 10º sècoło, in De administrando imperio de Costantino Ⅶ Porfirogénito, ła sità ła venia scrìa cofà Κιοάβα (Kioava), Κίοβα (Kiova) e «anca ciamà Sambatas», Σαμβατάς. In arabo, el xé كويابة (Kūyāba), cofà se cate inte ł’òpara de Al-Istakhri d’el 951 d.C., e Zānbat, segondo Ibn Rusta e antri autori d’el 10º sècoło. In latin medieval, cofà int’el Chronicon de Tietmaro de Merseburgo d’el 1015, el xera mensionà 'fà Cuieva. Dapò ła só ricostrusion int’el 15º sècoło, Kyiv l’era ciamà co el nom turco (tataro de Crimia) Menkerman o Mankerman.
Łe prime fonti ingléxi el só nome se screveva cofà Kiou, Kiow, Kiew, Kiovia. Su na de łe mape ingléxi pì antìghe de ła rejon, Russiae, Moscoviae et Tartariae, stàmpà de Ortełio (Łondra, 1570), el nome de ła sità el xé scrìo 'fà Kiou. Su ła mapa d’el 1650 de Guillaume de Beauplan, el nome de ła sità xé Kiiow, e ła rejon ła ghe xé scrìa 'fà Kÿowia. Int’el łibro Travels de Joseph Marshall (Łondra, 1772) ła sità ła xé ciamà Kiovia. Originally published: London, J. Almon, 1773, . In ingléxe, Kiev el xé aparso in stànpa xà int' el 1804 inte ła «Nova mapa de ł’Eoropa, da łe ùlteme autorità» (New map of Europe, from the latest authorities) de John Cary e int’el diario de viàxo de Mary Holderness d’el 1823 «Nova Rùsia: Viàxo da Riga a ła Crimia, pasando par Kiev» (New Russia: Journey from Riga to the Crimea, by way of Kiev). L’Oxford English Dictionary el gà incluso Kiev in na citasion publegà int’el 1883, e Kyiv int’el 2018.
Ła version ucraina d’el nome, Kyiw, conparise int’el 4º vołume d’el Disionàrio xeografico de el Regno de Połònia, publegà int’el 1883.
Dapò ł’indipendensa de ł’Ucraina inte el 1991, el goerno ucràino gà introdoto łe regołe nasionałi par ła trasliterasion de i nomi xeografighi inte l’alfabeto latin par àti lejislativi e ufisiałi inte l’otobre 1995, segondo łe quałi el nome ucràino sirìłego Київ el xé romanixà 'fà Kyiv. Ste regołe se aplice a topònemi e indirisi, cuxì cofà a nomi de parsona su pasaporti, segnałi stradałi e cuxì via.
Istòria I primi èseri omani conosiùi inte ła rejon de Kyiv i gh’abità int’el tardo pałeołitego (età de ła pièra).Kyiv at Ukrainian Soviet Encyclopedia Ła popołasion datórno a Kyiv inte ł’età d’el brónxo ła faxeva parte de ła cusì ciamà cultura tripiłiana, cofà se vede dai manufati de st’ùltema catà int’area.Kiev in the Ukrainian Soviet Encyclopedia: "Населення періоду мідного віку на тер. К. було носієм т. з. трипільської культури; відомі й знахідки окремих предметів бронзового віку." Durante ła prima età d’el fèr calcheduni tribù i se xera stabiłì rente a Kyiv, indóve i praticava ła coltivasion de ła tèra, l'arlevamento e el tràfego co i sciti e i antìghi stati de ła còsta setentrionałe d’el Mar Negro. I ricatamenti de monete romane d’el 2º-4º sècoło i sugerise rełasion comersałi co łe provinse orientałi de l’Inpero Roman. Notevołi archeołoxi de ła area intórno a Kyiv i include el resercator Vikentiy Khvoyka.
Fondasion I studioxi i contine a rajonar có ła sità ła xé stà fondà: ła data de fondasion tradisional ła xé el 482 d.C., cusì ła sità ła gà sełebrà el só 1500° aniversario int’el 1982. I dati archeołoxeghi i indice na fondasion int’el sèsto o sètimo sècoło,"Kyiv ", Encyclopædia Britannica. Estraxú el 9 marso 2020.Petro Tolochko, Glib Ivakin, Yaroslava Vermenych. Kyiv . Encyclopedia of History of Ukraine. co calchedùni resercatori che i date ła fondasion insìn a ła fin d’el 9° sècoło.Rabinovich GA From the history of urban settlements in the eastern Slavs. In the book.: History, culture, folklore and ethnography of the Slavic peoples. M. 1968. 134.
Ghe xé arcuanti rexicónti lejendarìi su ł’orìxene de ła sità. Cofà conte ła Crònica de i ani pasai, dei membri de na tribù slava (połani orientałi), fradèłi Kyj (el maxór, da cui ła ciape el nome ła sità), Šček, Khoryv e ła só sorèła Lybid, che i gavéa fondà ła sità. N'antra lejenda aferme che San Andrea el pasò inte ła xona int’el 1º secoło. Andóve dèso ła se cate ła sità el gà fato inpiantar na cróxe, indóve en sèguito fu fabricà na céxa. Fin da el Medioevo na imàxene de San Michièl ła gà raprexentà ła sità óltra che el prinsipato.