Simmagir, też Sin-magirMcKane W., A Critical and Exegetical ..., s. 974-976. (akad. simmagir, w transliteracji z pisma klinowego zapisywane najczęściej dSîn-ma-gir, dSîn-ma-gi-ir; sum. UD.SAR.ŠE.GA)hasło simmagir, The Assyrian Dictionary, tom 15 (S), The Oriental Institute, Chicago 1984, s. 272-273. – tytuł dygnitarza wysokiej rangi w Babilonii, który zarządzał prowincją o tej samej nazwie i dowodził częścią królewskiej armiiJoannés F., Historia Mezopotamii ..., s. 187.. W zniekształconej formie samgar tytuł ten wzmiankowany jest w BibliiMitchell T.C., Judah until the fall of Jerusalem ... , s. 407..
Simmagir w Babilonii Osoba nosząca tytuł simmagira wymieniana jest w tekstach pochodzących z czasów panowania Szamasz-szuma-ukina (668-648 p.n.e.). Za rządów Nabuchodonozora II (604–562 p.n.e.) urząd ten sprawował jego zięć, Nergal-szarru-usur (Neriglissar), który później samemu zasiadł na tronie babilońskim usuwając z niego w wyniku zamachu stanu Amel-Marduka, syna Nabuchodonozora II. Innym znanym dostojnikiem sprawującym urząd simmagira był Tattannu, który wzmiankowany jest w tekstach z Nippur pochodzących z czasów panowania Achemenidów. Zdaniem badaczy nazwa tego tytułu wywodzi się od poświadczonego w tekstach klinowych babilońskiego miasta o nazwie Bit-Sin-magir (akad. Bīt-Sîn-magir, tłum. „Dom Sin-magira”), założonego być może przez Sin-magira (ok. 1827-1817 p.n.e.), króla z I dynastii z Isin.
Simmagir w Biblii W Księdze Jeremiasza (Jr 39:3) tytuł simmagira (biblijny samgar) nosi Nergal-szarezer, jeden z dowódców wojskowych babilońskiego króla Nabuchodonozora II (604–562 p.n.e.), uczestniczący w 587 r. p.n.e. w zdobyciu Jerozolimy. Imię Nergal-szarezer wydaje się być hebrajskim zapisem babilońskiego imienia Nergal-szarru-usur, i istnieje duże prawdopodobieństwo, iż wspomnianym tu dostojnikiem był sam Nergal-szarru-usur (Neriglissar), zięć Nabuchodonozora II i późniejszy król BabiloniiMitchell T.C., Judah until the fall of Jerusalem ... , s. 408.. Nergal-szarru-usur, noszący tytuł simmagira, wspomniany jest też w babilońskiej liście wymieniającej dostojników na dworze Nabuchodonozora II.
W Biblii hebrajskiej tytuł ten uznany został za imię własne babilońskiego dostojnika i zapisywany był w formie סַֽמְגַּר־נְב֞וּ (Samgar-nebo, Samgar-nebu). W zapisie tym popełniony został jednak błąd, gdyż druga część tego domniemanego imienia (-nebo/nebu) stanowi tak naprawdę pierwszą część kolejnego imienia, Sarsekim, które powinno być odczytywane (Nebo/nebu-)sarsekim. Polskie przekłady Biblii bądź powtarzają oryginalną formę hebrajską, traktując ten tytuł jako imię (Biblia poznańska, Uwspółcześniona Biblia gdańska, Przekład Nowego Świata), bądź też tłumaczą słowo samgar jako „Sin-Magir”, biorąc je za skróconą nazwę babilońskiego miasta Bit-Sin-magir (Biblia Tysiąclecia, Biblia warszawska, Biblia warszawsko-praska):
polskie przekłady Bibliimiejsce w Biblii Księga Jeremiasza (Jr 39:3) Biblia Tysiąclecia „Nergal-sar-eser z Sin-Magir” Biblia poznańska „Nergal Sar-Ecer, Samgar-Nebu” Biblia warszawska „Nergal-Sar-Eser, książę Sin-Magir” Biblia warszawsko-praska „Nergal-sar-eser z Sin-Magir” Uwspółcześniona Biblia gdańska „Nergalsarezer, Samgarnebo” Przekład Nowego Świata „Nergal-Szarecer, Samgar-Nebu”
Przypisy
Bibliografia Joannes F., Historia Mezopotamii w I. tysiącleciu przed Chrystusem, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 2007. McKane W., A Critical and Exegetical Commentary on Jeremiah, tom 2 (Commentary on Jeremiah XXVI-LII), Bloomsbury Publishing, 2000. Mitchell T.C., Judah until the fall of Jerusalem (c. 700—586 B.C.), w: The Cambridge Ancient History, tom 3, część 2 (The Assyrian and Babylonian Empires and other States of the Near East, from the Eighth to the Sixth Centuries B.C.), Cambridge University Press, 1970, s. 371-409.
Kategoria:Godności urzędnicze w Babilonii Kategoria:Słowa z języka akadyjskiego Kategoria:Hasła utworzone w ramach Tygodni Tematycznych 2019