Anastazy Kiedrzyński (właściwie Piotr Kiedrzyński herbu Ostoja; ur. 1676, zm. 2 maja 1756 w Częstochowie) – polski duchowny rzymskokatolicki, zakonnik, prezbiter, doktor teologii, prowincjał Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika (paulinów), przeor klasztoru wieluńskego, na Jasnej Górze (1716–1719) oraz na Skałce w Krakowie (1722–1728).
Życiorys thumb|left|200px|Jasna Góra – XVIII w. thumb|left|200px|Kościół i klasztor Paulinów na Skałce na obrazie pędzla Adolfa Kozarskiego Urodził się jako syn Ludwika i Zofii, któremu na chrzcie nadano imię Piotr. Pochodził z Woli Kodrębskiej koło Radomska. Do Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika wstąpił 6 lipca 1694 roku, przyjmując habit pauliński od o. Bartłomieja Szotarewicza OSPPE. Po odbytym nowicjacie, 7 lipca 1695 roku złożył śluby zakonne. Po ukończeniu studiów filozoficznych i teologicznych (uzyskał stopień doktora teologii), a następnie przyjął święcenia kapłańskie. Wymieniony został przez Adama Bonieckiego w Herbarzu polskim jako członek rodziny Kiedrzyńskich pieczętującej się herbem Ostoja, należącej do heraldycznego rodu Ostojów (Mościców), wywodzącej się z Kiedrzyna pod Częstochową.
Wykładał teologię spekulatywną. Dbał o rozwój nauki i studiów w zakonie paulińskim. Był przeorem w różnych klasztorach paulińskich – w Wieluniu, na Jasnej Górze (1716–1719) i w Krakowie na Skałce (1722–1728), gdzie z jego inicjatywy został wzniesiony barokowy kościół. Wielokrotnie był wybierany na urząd prowincjała, który pełnił w latach: 1713–1716, 1728–1731, 1731–1736, 1739–1745 i 1748–1750. Wspierał rozbudowę wielu klasztorów m.in. w Leśniowie i Wieruszowie. W klasztorze na Jasnej Górze przyczynił się do budowy i wyposażenia biblioteki. W latach dwudziestych XVIII wieku był proboszczem parafii w Dzietrznikach koło Wielunia. Wprowadzony został na to probostwo w Parznie 3 lipca 1719 roku przez biskupa Franciszka Kraszkowskiego, sufragana gnieźnieńskiego i oficjała generalnego.
Był historykiem kultu obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej. Znane jest jego obszerne dzieło o cudownym obrazie (). Ponadto był autorem kazania wygłoszonego na zakończenie uroczystości koronacyjnych cudownego obrazu w 1717 roku pt. Nayaśnieysza Nieba i Królestwa Polskiego Augusta Maryja.
Ks. Józef Adamczyk w krótkim biogramie dotyczącym o. Anastazego, zawartym w dziele poświęconym wizerunkom dostojników duchownych w Sali Rycerskiej na Jasnej Górze, tak scharakteryzował jego osobę:
Zmarł 2 maja 1756 roku w Częstochowie, przebywając w klasztorze św. Barbary.
Publikacje
Zobacz też Przeorowie klasztoru na Jasnej Górze
Przypisy
Bibliografia
Anastazy Kiedrzyński Kategoria:Ludzie związani z Krakowem (I Rzeczpospolita) Kategoria:Ludzie związani z Wieluniem (I Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy paulini (I Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy pisarze religijni XVIII wieku Kategoria:Przeorowie klasztoru paulinów na Jasnej Górze Kategoria:Teolodzy katoliccy I Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1676 Kategoria:Zmarli w 1756