Marian Karol Kulig (ur. 13 sierpnia 1936 w Suchej Beskidzkiej, zm. 4 stycznia 2025 w Krakowie) – polski inżynier budownictwa, działacz samorządowy, sportowy i społeczny, w latach 1985–1990 wiceprezydent Krakowa i wicewojewoda krakowski, wicekanclerz Międzynarodowej Kapituły Orderu Uśmiechu.
Życiorys Syn Józefa i Heleny. Od 1945 do 1949 roku należał do kolejowej drużyny harcerskiej w tym mieście, w 1946 roku złożył przyrzeczenie harcerskie. W latach 1950–1954 uczęszczał do Liceum Ogólnokształcącego w Suchej Beskidzkiej. W młodości grał w siatkówkę w zespole MKS Babia Góra Sucha Beskidzka. Później od 1954 roku występował w klubach AZS Kraków i Cracovia. W latach 1954–1960 studiował na Politechnice Krakowskiej na Wydziale Budownictwa Lądowego.
W 1963 roku został zatrudniony w Krakowie w charakterze architekta dzielnicowego Starego Miasta. Od 1969r. pracował jako Zastępca Głównego Architekta Miasta Krakowa, a na przełomie lat 1972–1973 jako pełniący obowiązki Głównego Architekta Miasta. W latach 1973–1985 był Naczelnikiem dzielnicy Podgórze w Krakowie. W tym czasie doprowadził do całkowitej zmiany obrazu prawobrzeżnej dzielnicy Krakowa. Przebudował układ komunikacyjny, wybudował wiele szkół i przedszkoli, przekazał mieszkańcom wiele placówek kulturalnych. Przyczynił się do powstania muzeum Apteka pod Orłem. W latach 1975–1976 pozostawał prezesem klubu piłkarskiego RKS Garbarnia Kraków. W 1985 roku powierzono mu stanowisko wiceprezydenta miasta Krakowa, pełniącego również z urzędu funkcję wicewojewody krakowskiego; pozostał nim do roku 1990.
Zaangażowany w opiekę nad dziećmi specjalnej troski i pokrzywdzonymi przez los. Sprawował opiekę nad domami dziecka, szkołami specjalnymi, ośrodkiem dla dzieci z głęboką niepełnosprawnością intelektualną, ośrodkiem dla niewidomych i szkołami przyszpitalnymi m.in. poprzez zapewnienie opieki lekarskiej, sportowej, naukowej i socjalnej. Od 2012 roku był Członkiem Międzynarodowej Kapituły Orderu Uśmiechu, pełnił również funkcję jej wicekanclerza.
11 stycznia 2025 pochowany na cmentarzu parafialnym przy Kościele Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny w Suchej Beskidzkiej.
Odznaczenia Odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim (2001), Oficerskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, a także wyróżniony Orderem Uśmiechu (1983). Otrzymał nadto Medal „Pomocnej Dłoni” (1982) przyznany przez jury konkursu organizowanego przez Echo Krakowa oraz Medal „Za Mądrość i Dobrą Robotę” (1984) przyznany przez jury konkursu organizowanego przez Gazetę Krakowską.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Politechniki Krakowskiej im. Tadeusza Kościuszki Kategoria:Harcerze Kategoria:Ludzie urodzeni w Suchej Beskidzkiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Orderem Uśmiechu Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Polscy działacze piłkarscy Kategoria:Polscy inżynierowie budownictwa Kategoria:Polscy siatkarze Kategoria:Polscy urzędnicy samorządowi Kategoria:Prezesi polskich klubów piłkarskich Kategoria:Wiceprezydenci Krakowa Kategoria:Wicewojewodowie krakowscy Kategoria:Urodzeni w 1936 Kategoria:Zmarli w 2025