Dzień za dniem – polski film dokumentalny z 1988 roku w reżyserii Ireny Kamieńskiej.
Treść Bohaterkami filmu są dwie siostry, robotnice, które jeszcze w 1952 roku, pod wpływem propagandowych haseł o emancypacji kobiet z czasów stalinizmu, rozpoczęły pracę w 1952 roku przy wyładunku cegieł w Transbudzie Katowice-Brynów. Wykonywana przez nie od 36 lat praca kosztowała je zrujnowanym zdrowiem; ich praca była bardzo słabo opłacana i zasadniczo nie dawała im gwarancji wsparcia materialnego ze strony państwa komunistycznego. Bohaterki są bierne, nieszczęśliwe i pogodzone ze swym dotychczasowym losem. Wywiad z robotnicami został ironicznie przepleciony propagandowymi hasłami i filmami z epoki stalinizmu.
Nagrody +RokFestiwal/instytucjaNagrodaŹródło1989Międzynarodowy Festiwal Filmów Krótkometrażowych w OberhausenWielka Nagroda miasta OberhausenNagroda FIPRESCIWyróżnienie Jury KatolickiegoNagroda Filmoteki MłodychKrakowski Festiwal FilmowySrebrny Lajkonik w konkursie polskimMiędzynarodowy Festiwal Filmów Krótkometrażowych w TampereNagroda dla najlepszego filmu dokumentalnegoMiędzynarodowy Festiwal Filmów Krótkometrażowych w Clermont-FerrandNagroda Sekretariatu d/s KobietMFF "Cinema du Reel"I Nagroda w kategorii filmu krótkiego
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Polskie filmy dokumentalne Kategoria:Polskie filmy krótkometrażowe Kategoria:Polskie filmy z 1988 roku