Stenonabis – rodzaj pluskwiaków z podrzędu różnoskrzydłych, rodziny zażartkowatych i podrodziny Nabinae.
Morfologia Pluskwiaki o dominującej barwie brudnożółtej do ciemnobrązowej, typowo z podłużną, ciemnobrunatną linią biegnącą przez głowę, przedplecze i tarczkę. Głowa ma szeroko rozstawione przyoczka. Przedplecze charakteryzuje się wyraźnie punktowanymi obrączką apikalną (kołnierzem) i płatem tylnym. Półpokrywy zwykle są stosunkowo krótkie. Odnóża najczęściej mają bladobrązową kolorystykę z ciemnymi obrączkami na szczytach niektórych ud. Przednie odnóża mają stożkowate, stosunkowo krótkie biodra. Uda środkowej i tylnej pary mają szczecinki krótsze niż szerokość członu. Na spodzie przedniego uda występują szeregi kolców. Golenie przednie i środkowe typowo mają pod dwa szeregi drobnych kolców brzusznych. Listewka brzeżna odwłoka odznacza się spodem pozbawionym wyraźnie wyodrębnionych laterotergitów brzusznych. Samcze genitalia charakteryzują się paramerą zaopatrzoną w części nasadowej w wyrostek.
Ekologia i występowanie Zarówno postacie dorosłe, jak i niedorosłe spotyka się głównie na powierzchni gruntu.
Przedstawiciele rodzaju znani są z krain: palearktycznej, etiopskiej, orientalnej i australijskiej.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1890 roku przez Oda Reutera na łamach „Revue d'Entomologie” jako podrodzaj rodzaju Nabis. Do rangi odrębnego rodzaju wyniesiony został w 1963 roku przez Izjasława Kierżnera.
Należy do niego 39 opisanych gatunków:
Przypisy
Kategoria:Zażartkowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1890 roku