Klasztor Amelungsborn (niem. Kloster Amelungsborn) – kompleks dawnego opactwa cystersów znajdujący się w granicach niemieckiej gminy Negenborn.

Historia Klasztor został założony w 1135 roku przez cystersów z opactwa Kamp za sprawą Siegfrieda IV von Northeima. Zabudowania klasztorne konsekrował w 1145 roku biskup Hildesheimu , a w 1158 roku ukończono budowę romańskiej bazyliki. Zakonnicy z Amelungsborn zasiedlili klasztory Riddagshausen (w 1145 roku) i Doberan (w 1171 roku). W 1272 roku w doszło do buntu braci świeckich i ich ucieczki z klasztoru. Sytuację w opactwie próbowali poprawić opaci klasztorów Morimond i Kamp. Nowych braci świeckich przyjmowano ponownie od 1279 roku. Pod koniec XIII wieku liczba zakonników osiągnęła szczytową liczbę 50 mnichów i 90 braci. W tamtym okresie wzniesiono nowe prezbiterium kościoła oraz krużganek. Prezbiterium konsekrowano 15 października 1309, rok wcześniej rozpoczęto budowę nowego budynku bramnego. W 1332 roku rozpoczęto budowę tzw. starego domu opata. W 1504 roku dawny budynek braci świeckich przebudowano na nowy dom opata. W następnych latach klasztor popadał w coraz większe problemy finansowe. W 1542 roku kompleks został splądrowany przez najemników związku szmalkaldzkiego.

W 1568 roku placówka przeszła w ręce protestantów, rok później założono tu szkołę łacińską. W 1598 roku na dachu kościoła klasztornego wzniesiono nową, smukłą sygnaturkę. Zabudowania zostały splądrowane w 1625 roku, podczas wojny trzydziestoletniej, a w latach 1631–1632 zakonnicy zostali wypędzeni z opactwa przez wojska szwedzkie. W 1684 roku sygnaturka kościoła spłonęła, zastąpiono ją niższą, barokową konstrukcją. Siedzibę uczelni w 1760 roku przeniesiono do Holzminden. Opactwo zostało zlikwidowane w 1803 roku, podczas okupacji napoleońskiej, przez następne lata jedynym reprezentantem klasztoru była osoba nosząca tytuł honorowy opata Amelungsborn. Kościół klasztorny wyremontowano w latach 1874–1896. Kompleks uległ zniszczeniom podczas amerykańskiego nalotu 8 kwietnia 1945, odrestaurowaną świątynię konsekrowano 12 lipca 1959. W 1960 roku opatem został mianowany , który reaktywował klasztor jako luterańską wspólnotę religijną. W 1969 roku zainstalowano 23-głosowe organy, wykonane przez przedsiębiorstwo . Kościół wyremontowano w latach 2007–2009, a w 2016 roku wzniesiono nową sygnaturkę.

Galeria

Przypisy

Kategoria:Zabytkowe klasztory w Niemczech Kategoria:Obiekty sakralne w Dolnej Saksonii Kategoria:Klasztory cysterskie w Niemczech Kategoria:Architektura romańska w Niemczech Kategoria:Architektura gotyku w Niemczech