Chorągiew pancerna koronna Dominika Zasławskiego – oddział koronnej jazdy pancernej autoramentu narodowego wojska I Rzeczypospolitej połowy XVII wieku (okresu powstania Chmielnickiego).
Charakterystyka Chorągiew pancerna (kozacka) była jednostką organizacyjną i taktyczną liczącą około 100–150 koni. Należała do wojsk autoramentu narodowego. Zaciągano ją według systemu pocztów towarzyskich. Składała się z zazwyczaj dwukonnych pocztów: rotmistrza, porucznika, chorążego i pocztów towarzyszy. Podział stawek żołdu w oddziale był następujący: 5 stawek brał rotmistrz, 2 stawki porucznik, 2 kolejne stawki chorąży, a pozostałe stawki żołdu przyznane w kompucie dzielono pomiędzy poczty towarzyskie. przyznane w kompucie dzielono pomiędzy poczty towarzyskie.
W XVII wieku wojska Rzeczypospolitej prowadziły działania wojenne na kilku frontach. Walczyły z wojskami szwedzkimi, powstańcami Chmielnickiego, Carstwem Moskiewskim, Tatarami Chanatu Krymskiego i Imperium Osmańskim.
Wieści o klęskach w bitwach nad Żółtymi Wodami i pod Korsuniem wywarły ogromne wrażenie na szlachcie. Sejmiki wojewódzkie zwołane przez Prymasa podjęły uchwały w sprawie nowych zaciągów i odbudowy armii koronnej.
Odtworzono też chorągiew pancerną (kozacką) wojewody krakowskiego Dominika Zasławskiego. Właściwie utworzono trzy chorągwie pod protektoratem tegoż. Pierwsza pod dowództwem chorążego nowogrodzkiego Krzysztofa Koryckiego, druga pod dowództwem podczaszego kijowskiego Stanisława Górskiego (od 1 października 1654 Kazimierza Prusinowskiego) i trzecia pod dowództwem Jana Konradzkiego (od 1 października1654 łowczego podolskiego Jacka Szemberka). W przeddzień bitwy pod Batohem w 1652 chorągwie liczyły odpowiednio 173, 140 i 150 koni..
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Chorągwie pancerne koronne Kategoria:Chorągwie autoramentu narodowego Kategoria:Jazda koronna w dobie powstania Chmielnickiego Kategoria:Chorągwie kozackie koronne Kategoria:Zasławscy herbu własnego Kategoria:Oddziały polskie walczące w bitwie pod Batohem