Dorothea Sally Eilers (ur. 11 grudnia 1908 w Nowym Jorku, zm. 5 stycznia 1978 w Los Angeles) – amerykańska aktorka filmowa, występująca na srebrnym ekranie w epoce kina niemego oraz we wczesnych latach filmu dźwiękowego.
Życiorys Wczesne lata Urodziła się w Nowym Jorku jako córka Hjalmara Eilersa oraz Pauli Jarvis. Kształciła się w Fairfax High School w Los Angeles. Do świata filmu trafiła dzięki przyjaźni z Carole Lombard, z którą wspólnie uczęszczała na przesłuchania.
Kariera Zadebiutowała w 1927 roku w filmie Czerwony młyn w reżyserii Roscoe Arbuckle’a. Szybko została wybrana do grupy WAMPAS Baby Stars – tytułu przyznawanego najbardziej obiecującym młodym aktorkom. Największą sławę przyniosła jej rola w dramacie Zła dziewczyna (1931) w reżyserii Franka Borzage, który okazał się sukcesem komercyjnym i artystycznym.
W latach 30. wystąpiła w licznych produkcjach u boku takich gwiazd jak Buster Keaton czy James Dunn. Jej popularność zaczęła słabnąć pod koniec dekady, a karierę filmową zakończyła w 1950 roku.
Życie prywatne Była czterokrotnie zamężna. Jej pierwszym mężem był aktor filmowy Hoot Gibson. Zmarła w 1978 w wyniku niewydolności serca.
Wybrana filmografia 1927: Czerwony młyn (The Red Mill) 1927: Wschód słońca (Sunrise: A Song of Two Humans) 1929: Świat szaleje (The Show of Shows) 1931: Zła dziewczyna (Bad Girl) 1933: Jarmark miłości (State Fair) 1936: 100 pociech (Strike Me Pink) 1950: Stage to Tucson
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Amerykańskie aktorki filmowe Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Jorku Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1978