Naśladowanie Chrystusa – w teologii życie na wzór Jezusa Chrystusa.
Wezwanie Jezusa do naśladowania go odnosiło się do wszystkich ludzi i było rozumiane jako gotowość do głoszenia Dobrej Nowiny (Mk 1, 17; Łk 9, 60), życie zgodne ze wzorem Jezusa (Mk 10, 17–22) i gotowość do przyjęcia krzyża (Łk 14, 27; Mk 8, 34). Monastycyzm głosił, że naśladowaniem Chrystusa jest życie w ascezie i męczeństwo, natomiast w średniowieczu rozumiano w ten sposób pielgrzymki i ubogie życie. Reformacja krytykowała ideę naśladowania Chrystusa z uwagi na ryzyko przecenienia swoich zasług. Współcześnie, zdaniem Herberta Vorgrimlera, naśladowanie Jezusa polegać ma na akceptacji stworzenia, przy czym przybiera ono charakter indywidualny.
Zobacz też O naśladowaniu Chrystusa
Przypisy
Kategoria:Teologia chrześcijańska Kategoria:Jezus Chrystus