Wolf Alice – brytyjski zespół rockowy z Londynu w Anglii. Powstał w 2010 roku jako duet akustyczny, w którego skład wchodzili wówczas: wokalistka Ellie Rowsell i gitarzysta Joff Oddie. Od 2012 roku w składzie grupy znajdują się również perkusista Joel Amey i basista Theo Ellis.
Wolf Alice zagrali swój pierwszy koncert w w grudniu 2010 roku, supportując April in the Shade po tym, jak Rowsell i Oddie spotkali się z zespołem na otwartym mikrofonie w w Islington. Wydali swój debiutancki singel „Fluffy” w lutym 2013 roku, a następnie „” w maju tego samego roku. Kilka miesięcy później, w październiku wydali minialbum , a w maju 2014 roku jego kontynuację, .
W lutym 2015 roku zespół wydał główny singel „” z debiutanckiego albumu , który ukazał się w czerwcu tego samego roku. Zawiera on ich singel z 2014 roku „”, który osiągnął 1. miejsce na brytyjskiej listy przebojów. W sierpniu 2015 roku utwór zajął 9. miejsce na liście przebojów Alternative Songs amerykańskiego magazynu Billboard i został nominowany do nagrody Grammy w 2016 roku w kategorii „Najlepszy występ rockowy”.
Zespół wydał swój drugi album studyjny we wrześniu 2017 roku. Zadebiutował na 2. miejscu listy przebojów w Wielkiej Brytanii i spotkał się z szerokim uznaniem krytyków muzycznych. Płyta ta, uznana przez wiele czasopism za jeden z najlepszych albumów roku, zdobyła w 2018 roku nagrodę Mercury Prize. Trzeci album studyjny grupy, , ukazał się w czerwcu 2021 roku i spotkał się z powszechnym uznaniem, stając się ich pierwszym albumem, który dotarł do pierwszego miejsca na brytyjskiej liście przebojów. Wolf Alice zdobył nagrodę Brit Award w kategorii „Brytyjska grupa” w 2022 roku. Ich czwarty album, The Clearing, ukazał się w sierpniu 2025 roku i również osiągnął 1. miejsce na liście przebojów Wielkiej Brytanii.
Historia Początki zespołu i My Love Is Cool (2010–2016) Zespół Wolf Alice powstał w 2010 roku i początkowo był akustycznym duetem Ellie Rowsell i Joffa Oddiego. Nazwa grupy pochodzi od Angeli Carter. Rowsell nawiązała kontakt z Oddiem za pośrednictwem forum internetowego i razem zaczęli tworzyć muzykę inspirowaną twórczością takich artystów, jak Johnny Flynn. Ostatecznie, decydując się na dodanie do brzmienia elementów elektrycznych, zaprosili Sadie Cleary, przyjaciółkę Rowsell z dzieciństwa, na basistkę, oraz Jamesa DC, przyjaciela Oddiego, na perkusistę. Zagrali oni wspólnie swój pierwszy koncert w , supportując grupę April in the Shade. W tym samym roku wydali własnym sumptem EP-kę zatytułowaną Wolf Alice, zawierającą trzy utwory: „Every Cloud”, „Wednesday” i „Destroy Me”.
Kiedy James DC złamał nadgarstek w 2012 roku, Joel Amey dołączył do zespołu jako tymczasowy perkusista, a następnie został stałym członkiem grupy. W tym samym roku Cleary odeszła, aby skupić się na nauce. Pod koniec 2012 roku Theo Ellis został przyjęty jako basista Wolf Alice. Wydali piosenkę „Leaving You” online na SoundCloud jako plik do darmowego pobrania. Została ona odtworzona w BBC Radio 1 i pojawiła się w sekcji „Radar” magazynu NME. Po wydaniu piosenki, wyruszyli w trasę koncertową z zespołem i nagrali sesję do programu w BBC Radio 1 w styczniu 2013 roku. Wydali swój pierwszy fizyczny singel „Fluffy” w lutym tego samego roku w wytwórni Chess Club Records.
lewo|mały|Wolf Alice w londyńskim Heaven (2014)
Zespół Wolf Alice wydał swój drugi singel „” w maju 2013 roku także w wytwórni Chess Club. „Bros” to jeden z pierwszych utworów napisanych przez Rowsell, który zespół grał na wczesnym etapie swojej działalności, który doprowadził do trasy koncertowej, podczas której Wolf Alice był wspierany przez takie zespoły, jak i Dead New Blood. W październiku 2013 roku Wolf Alice wydał swój pierwszy oficjalny minialbum zatytułowany , który został poprzedzony wydaniem singla „She”.
W grudniu 2013 roku BBC Radio 6 Music wybrało ich jako najczęściej omawianego na blogach brytyjskiego artysty tamtego roku. W 2014 roku podpisali kontrakt z Dirty Hit i w maju wydali swój kolejny minialbum . W grudniu 2014 roku zespół został ogłoszony „Najlepszym Przełomowym Artystą” podczas gali .
mały|Koncert w londyńskiej Scali (2014)
Pod koniec lutego 2015 roku Wolf Alice zapowiedzieli swój debiutancki album studyjny i wydali pierwszy singel z albumu, „”. W kwietniu tego samego roku opublikowali przerobioną wersję utworu „Bros” jako drugi singel z debiutanckiego albumu. Kilka miesięcy później, 10 czerwca zespół udostępnił nowy utwór „”.
Album My Love Is Cool ukazał się 22 czerwca tego samego roku, debiutując na drugim miejscu na brytyjskiej liście przebojów i zebrał bardzo pozytywne recenzje. Następnie, jeszcze w 2015 roku wydali singel „Freazy”, a w kolejnym roku także „Lisbon”. W 2016 roku wyruszyli w trasę koncertową jako support przed trasą koncertową The 1975 po Stanach Zjednoczonych.
Filmowiec Michael Winterbottom towarzyszył Wolf Alice podczas ich trasy promującej album My Love Is Cool. Sfilmował zespół, a także umieścił wśród nich dwóch aktorów, wcielających się w członków ekipy koncertowej, a fikcyjna historia miłosna rozwijała się w miarę ich podróży z koncertu na koncert. Powstały w ten sposób dokument fabularyzowany On the Road, który został wydany w październiku 2016 roku. Według „W filmie dokumentalnym Winterbottom uchwycił 16 różnych koncertów i codzienne życie za kulisami z perspektywy nowego członka ekipy”.
Visions of a Life (2016–2020) lewo|mały|Wolf Alice na Stadionie Olimpijskim w Londynie jako support Foo Fighters (2018)
Latem 2016 roku zespół opublikował serię zdjęć i filmów ze swojego pobytu w studiu, sugerując, iż nagrywa swój drugi album studyjny. W maju 2017 roku grupa zamieściła na swoich stronach w mediach społecznościowych tajemniczy wpis zapowiadający jej powrót, z wiadomością o treści: „Już wkrótce” (ang. Coming soon). Miesiąc później opublikowali oni główny singel „” z drugiego albumu studyjnego . Przed premierą albumu 29 września tego samego roku wydali trzy kolejne single: „”, „” i „”. W 2018 roku wydali również single: „Formidable Cool”, „” i „”.
Album został napisany w Londynie i nagrany w Los Angeles wspólnie z producentem .
Zespół koncertował przez cały rok 2018, między innymi jako support Foo Fighters podczas trasy oraz Queens of the Stone Age w ramach trasy . Zespół wspierał także Liama Gallaghera na jego koncercie w Finsbury Park 29 czerwca 2018 roku.
Drugi album zespołu odniósł komercyjny i krytyczny sukces, debiutując na drugim miejscu listy przebojów w Wielkiej Brytanii. We wrześniu 2018 roku zespół dzięki płycie Visions of a Life zdobył nagrodę Mercury Prize 2018.
Blue Weekend (2021–2023) mały|Wolf Alice na festiwalu Glastonbury 2022
15 lutego 2021 roku udostępniono zaktualizowaną stronę internetową Wolf Alice, aby pokazać zapętlony film o oku z nagłówkiem „”. Kilka dni później, 22 lutego zespół ogłosił, że ich singel „The Last Man on Earth” zostanie wydany 24 lutego 2021 roku i zadebiutuje w programie Annie Mac w BBC Radio 1. Wydanie singla zostało wsparte ogłoszeniem ich trzeciego albumu studyjnego, , który ukazał się 4 czerwca 2021 roku nakładem Dirty Hit.
Drugi singel z albumu, „Smile”, został wydany 20 kwietnia 2021 roku. Blue Weekend otrzymał szerokie uznanie krytyków i został nominowany do nagrody Mercury Prize 2021. 29 października 2021 roku zespół wydał płytę Blue Weekend: Tour Deluxe, na której znalazły się cztery wersje koncertowe utworów z albumu („Smile”, „How Can I Make it OK”, „Safe From Heartbreak” i „The Last Man on Earth”), a także koncertowy cover utworu „Bobby” .
Wolf Alice zdobył nagrodę Brit Awards 2022 w kategorii „Brytyjska grupa”.
5 maja 2022 roku zespół wydał kołysankę „The Last Man on Earth” jako singel i zapowiedział Blue Lullaby, minialbum zawierający przerobione na kołysanki pięć utworów z Blue Weekend, która została wydana 24 czerwca 2022 roku.
Latem 2022 roku zespół zagrał 17 koncertów, wspierając trasę koncertową Harry’ego Stylesa Love On Tour – pierwszy koncert w Hamburgu 26 czerwca i ostatni w Lizbonie 31 lipca. Zagrali wspólnie m.in. na Tauron Arenie w Krakowie 18 lipca 2022 roku. W tym samym roku wystąpili też na Pol’and’Rock Festival 2022.
The Clearing (od 2024) W lutym 2024 roku ogłoszono, iż po zakończeniu umowy na trzy albumy z wytwórnią Dirty Hit zespół podpisał kontrakt z Columbia Records. W kwietniu 2025 roku zespół zaczął zapowiadać wydanie nowego materiału na swoich kontach w mediach społecznościowych. 15 maja Wolf Alice wydał singel „Bloom Baby Bloom”, a następnie zapowiedział czwarty album studyjny The Clearing, który pierwotnie miał ukazać się 29 sierpnia 2025 roku, ale później przesunięto go na 22 sierpnia tego samego roku. Album powstał wspólnie z producentem Gregiem Kurstinem.
5 lipca 2025 roku zespół wystąpił na Open’er Festival 2025 w Gdyni. W listopadzie tego samego roku ogłoszono, że Wolf Alice znajdzie się w składzie na jednorazowy koncert na rzecz organizacji charytatywnych wspierających solidarność transseksualną Good Law Project i Not A Phase, który miał miejsce na 11 marca 2026 roku na londyńskim Wembley Arena.
28 lutego 2026 roku zespół zdobył nagrodę Brit Awards w kategorii „Grupa roku”. 2 lipca tego samego roku zespół wydał piosenkę „Gospel Oak” z zestawu B-side’ów albumu The Clearing jako jeden z trzech utworów (prócz niego także „Hammond Song” i „Hit The Sky”), jednocześnie ogłaszając godziny występów na scenie festiwalu Finsbury Park 5 lipca. Folkowy utwór „Hit The Sky” ukazał się 19 sierpnia tego samego roku, a pełna kolekcja B-side’ów albumu The Clearing w wersji fizycznej na płyty siedmiocalowe dwa dni później.
Styl i wpływ muzyczny Chociaż początkowy materiał grupy był popem z domieszką folku, to po dołączeniu sekcji rytmicznej zespół bardziej zorientował się na rocka. Styl muzyczny zespołu został opisany w różnych źródłach jako: rock alternatywny, indie rock, dream pop, shoegaze, grunge, folk, pop i muzyka elektroniczna.
Clash opisał zespół jako „dziecko miłości folku i grunge’u”. w artykule dla The Observer opisała ich brzmienie jako „wciągający nurt ekscentrycznego indie rocka”. Sami członkowie zespołu określają swoją muzykę jako „rockowy pop”. Singel „Fluffy” został porównany do zespołów i Hole, a strona B singla, „White Leather”, została porównana do The xx.
W wywiadach członkowie Wolf Alice przyznali, że lubią zespoły: The Vines, The Beatles, The Band, Siouxsie and the Banshees, Blur i Courtney Love.
Głos Rowsell jest klasyfikowany jako sopran.
Członkowie zespołu mały|Ellie Rowsell (2022) mały|Joff Oddie (2022) mały|Joel Amey (2022) mały|Theo Ellis (2022)
Obecni członkowie Ellie Rowsell – wokal prowadzący, gitara rytmiczna, instrumenty klawiszowe, syntezatory, fortepian (od 2010) Joff Oddie – gitara prowadząca, skrzypce, syntezatory, wokal wspierający (od 2010) Joel Amey – perkusja, instrumenty perkusyjne, syntezatory, wokal wspierający (od 2012) Theo Ellis – gitara basowa, syntezatory, wokal wspierający (od 2012)
Byli członkowie Sadie Cleary – gitara basowa (2010–2012) James DC – perkusja (2010–2012)
Dyskografia Albumy studyjne RokTytułSzczegółyNajwyższa pozycja na liścieCertyfikatyUKAUSBEL (FL)IRENLSCOSPASWIUS2015 Wydano: 22 czerwca 2015 Wydawca: Dirty Hit Formaty: CD, LP, digital download24114837836——90 BPI: Złoto2017 Wydano: 29 września 2017 Wydawca: Dirty Hit Formaty: CD, LP, digital download254911313326188190 BPI: Złoto2021 Wydano: 4 czerwca 2021 Wydawca: Dirty Hit Formaty: CD, LP, digital download195239615925— BPI: Złoto2025The Clearing Wydano: 22 sierpnia 2025 Wydawca: Sony Music Formaty: CD, LP, digital download1143081614817— BPI: Srebro„—” oznacza, że album nie był notowany na danej liście.My Love Is Cool: Pozostałe albumy:
Minialbumy RokTytułSzczegółyŹr.2010Wolf Alice Wydano: 2010 Wydawca: własnym nakładem Formaty: digital download2013Blush Wydano: 7 października 2013 Wydawca: Chess Club Formaty: CD, LP, digital download2014Creature Songs Wydano: 26 maja 2014 Wydawca: Dirty Hit Formaty: CD, LP, digital download2022Blue Lullaby Wydano: 24 czerwca 2022