Lud Boży – w Starym Testamencie określenie narodu wybranego, w Nowym Testamencie – chrześcijan.
W Biblii W Starym Testamencie Izrael był rozumiany jako lud poświęcony Jahwe, będący Jego własnością. Korzenie takiego rozumienia występowały w Torze (Wj 6, 7; Kpł 26, 12; Pwt 26, 16–19). Zdaniem Gerharda Ludwiga Müllera warunkami ustanowienia Izraela jako ludu Bożego były: własność ziemi, partnerstwo w przymierzu i świętość Boga.
W Nowym Testamencie określenie „lud Boży” jest przeważnie używane w stosunku do Izraela. Chrześcijan ludem Bożym określił 1 List Piotra (1 P 2, 9n). W tekście tym lud Boży, określony jako królewski i kapłański, wyrasta z posłuszeństwa Ewangelii. Nowy Testament nie akcentował jednak, że Kościół jest nowym ludem Bożym w opozycji do starego ludu Bożego – Żydów. Występują wszakże różnice między Kościołem a ludem Bożym Starego Testamentu, jak warunki członkostwa w ludzie Bożym (wiara, wyznanie Jezusa i przyjęcie chrztu), a także – według Müllera – określenia Kościoła w listach Pawłowych, jednak analogiczne są relacje Chrystusa i Izraela jak oblubieńca i oblubienicy. Wyraźnie dychotomiczny podział starego i nowego ludu Bożego wprowadził apokryficzny List Barnaby.
Sobór watykański II Konstytucja Lumen gentium przypominała o fakcie wyboru i uświęcenia Izraelitów przez Boga, zaznaczając, iż stare przymierze miało przygotować na przyjście Chrystusa (KK 9). Dokument przedstawia Kościół jako lud Boży (KK 4). Według dogmatyków celem tego obrazu miało być uwypuklenie duchowego wymiaru Kościoła za cenę instytucjonalnego (władzy duchowieństwa). Według Josepha Ratzingera w rozumieniu soborowym lud Bożego konstytuują następujące elementy: „historyczny charakter Kościoła, jedność historii Boga z ludźmi, wewnętrzna jedność Ludu Bożego […], dynamizm eschatologiczny, tymczasowość i kruchość Kościoła […], wymiar ekumeniczny”. Zdaniem Paula Zulehnera ujęcie Kościoła jako ludu Bożego – w przeciwieństwie do przedsoborowego Mistycznego Ciała Chrystusa – oddaje równość jego członków, bez rozróżniania laikatu i duchowieństwa, co według Zulehnera zachodziło przy określeniu Kościoła jako Mistyczne Ciało Chrystusa. Ratzinger stwierdził jednak, że te pojęcia nie wykluczają się, a uzupełniają.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dogmatyka Kategoria:Sobór watykański II