thumb|Berndorfer M1917 Berndorfer M1917 – austro-węgierski hełm wojskowy z okresu I wojny światowej.
Historia thumb|Żołnierze austro-węgierscy wyposażeni w hełmy: Stahlhelm M1916 (po lewej) oraz Berndorfer M1917 (po prawej) Do I wojny światowej armia austro-węgierska przystąpiła bez uzbrojenia ochronnego w postaci hełmów. Nie stanowiła jednak na tym polu wyjątku, gdyż wszystkie strony konfliktu początkowo wyposażały swoich żołnierzy jedynie w płócienne czapki. Szybko okazało się, że zaniechanie na tym polu doprowadzało do katastrofalnych strat generowanych przez odłamki i szrapnele, przed którymi żołnierze nie byli w żaden sposób chronieni.
Na problem ten szybko zareagowano w państwach alianckich, wprowadzając w 1915 r. hełm Adriana w armii francuskiej oraz hełm Brodiego w armii brytyjskiej. W państwach centralnych proces ten trwał nieco dłużej i własny hełm stalowy (Stahlhelm M1916) opracowała dopiero w 1916 r. armia niemiecka.
Armia austro-węgierska szybko zaadaptowała na swoje wyposażenie hełm niemiecki, do końca wojny kupując 486 000 szt. M1916. Opracowano również nieznacznie zmodyfikowane wersje regionalne (M1917 i M1918), które produkowano już we własnym zakresie.
Jednocześnie podjęto jednak decyzję o opracowaniu własnego hełmu o odmiennej konstrukcji. Na początku 1917 r. w zakładach Berndorfer Mettallwarenfabrik Arthur Krupp A.G. stworzono hełm Berndorfer M1917. Była to konstrukcja unikalna, nie przypominająca formą żadnego innego ówczesnego hełmu wojskowego. W odróżnieniu od Stahlhelmu w Berndorferze spłycono charakterystyczny nakarczek i zmniejszono wcięcie na wysokości jego łączenia z daszkiem, przez co przybrał on postać ronda okalającego dzwon na całej długości. Hełmy malowano wyłącznie na kolor brązowy (tzw. „Isonzo Brown”).
Hełm wyposażano w 3 rodzaje fasunków o podobnej formie co w hełmach niemieckich, ale z metalowymi oczkami na sznurek. Podpinka wykonana była z jednej taśmy parcianej z klamrami regulacyjnymi. thumb|Berndorfer z płytą pancerną Stirnpanzer Podobnie jak w hełmie niemieckim, w Berndorferze zastosowano możliwość montażu na przedniej części dzwonu dodatkowej płyty pancernej Stirnpanzer mającej zwiększyć walory ochronne. W hełmie austro-węgierskim płyta ta miała jednak inny kształt i system mocowania. O ile w Stahlhelmie płyta opierała się na dwóch kominkach wentylacyjnych po bokach, tak w Berndoferze płytę zaczepiano na pojedynczy kominek na szczycie dzwonu w formie „guzika” oraz podtrzymywano taśmą parcianą z metalowymi hakami, która okalała hełm.
Mimo, iż Berndorfer został opracowany jako własny, autorski projekt hełmu wojskowego, do końca wojny wyprodukowano go w liczbie 140 000 egzemplarzy, przez co nigdy nie wyparł znacznie popularniejszych Stahlhelmów.
Przypisy
Bibliografia
Berndorfer Kategoria:Austro-węgierski sprzęt wojskowy