Bitwa pod Koszycami – bitwa stoczona w lutym 1491 roku pod Koszycami pomiędzy wojskami króla Czech i Węgier, Władysława II Jagiellończyka a siłami królewicza Jana Olbrachta w ramach wojny o sukcesję węgierską.
W 1490 królewicz polski Jan Olbracht wyprawił się na Węgry w celu przejęcia tronu Węgier, na który został samowolnie wybrany przez część szlachty węgierskiej dnia 7 czerwca 1490 na sejmie elekcyjnym na . Starł się ze swoim bratem królem czeskim Władysławem II Jagiellończykiem. Olbracht bezskutecznie oblegał Koszyce. 7 lutego w pobliżu Koszyc doszło do starcia podjazdów obu stron. Dnia 9 lutego piechota czeska i węgierska rozpoczęła szturm na obóz polski. W tym momencie obrońcy Koszyc dokonali wypadu poza mury miejskie i niespodziewanym atakiem opanowali drewniane wieże i wszystkie polskie działa. Polacy nie ulegli jednak panice i Olbracht sprawnie wycofał z obozu wojsko w porządku bojowym. Rozstawił je w niewielkiej odległości i nierozbity nadal zagrażał armii Władysława. Przez kilka dni obie strony tkwiły w śniegu naprzeciwko siebie w pełnej gotowości bojowej. Dokuczał silny mróz, brakowało żywności i wody. W takich warunkach żołnierzom i ich dowódcom przeszła ochota do walki.
20 lutego 1491 roku podpisano traktat pokojowy w Koszycach. Przyznawał on Olbrachtowi w ramach odstąpienia od walk o koronę węgierską część ziem śląskich. Królewicz oddać miał wszystkie obsadzone dotychczas przez swoje załogi zamki i miasta na Słowacji, a Władysław przekazał księstwo głogowskie Olbrachtowi zaraz po podpisaniu pokoju.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Średniowieczne bitwy w historii Czech Kategoria:Średniowieczne bitwy w historii Polski Kategoria:Średniowieczne bitwy w historii Węgier Bitwa pod Koszycami Kategoria:Bitwy w XV wieku