Ignacy Marian Kowalczewski ps. „Sęp”, „Marian Sępiński” (ur. 30 stycznia 1895 w Dąbrowie Górniczej, zm. 19 grudnia 1976 w Penley) – pułkownik kawalerii Wojska Polskiego, dwukrotny kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w Dąbrowie Górniczej, w wielodzietnej rodzinie Franciszka i Franciszki z domu Gocyłło. Był bratem Stanisława (1890–1939), rotmistrza Wojska Polskiego, i Sylwestra ps. „Sylwek” (1897–1920), legionisty, kawalera Virtuti Militari i podporucznika 1 pułku szwoleżerówTroje pierwszych dzieci pp. Kowalczewskich umarło parę dni po narodzeniu. Pozostałe rodzeństwo Ignacego to: Adam, Maria Julia, Tomasz, Piotr Paweł, Maria Agnieszka, Wacław, Józef Aleksander, Ludwik Piotr, Jan Władysław, Michalina i Irena Stanisława..
6 sierpnia 1914 roku Ignacy wyruszył z krakowskich Oleandrów w składzie 1 Kompanii Kadrowej. Następnie walczył w szeregach 1 pułku ułanów Legionów Polskich. Od 5 lutego do 31 marca 1917 roku był słuchaczem kawaleryjskiego kursu oficerskiego przy 1 pułku ułanów w Ostrołęce. Kurs ukończył z wynikiem dobrym. Posiadał wówczas stopień kaprala.
Po zakończeniu I wojny światowej wstąpił do odrodzonego Wojska Polskiego. W 1923 służył w stopniu rotmistrza i majora w 3 pułku ułanów w Tarnowskich Górach. Z dniem 1 stycznia 1925 został przydzielony do Centralnej Szkoły Kawalerii w Grudziądzu na stanowisko instruktora. W maju tego roku powrócił do 3 puł na stanowisko dowódcy szwadronu zapasowego. 26 września 1927 roku został przeniesiony z 3 puł do 19 pułku ułanów Wołyńskich w Ostrogu na stanowisko dowódcy szwadronu. W kwietniu 1928 został przeniesiony do 20 pułku ułanów w Rzeszowie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. 24 grudnia 1929 roku został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930 roku i 9. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. 31 marca 1930 roku został przeniesiony do 5 pułku strzelców konnych na stanowisko dowódcy pułku. Do stopnia pułkownika awansowany został 1 stycznia 1934. W kwietniu 1938 objął funkcję dowódcy 17 pułku ułanów Wielkopolskich w Lesznie. Dowodził nim w kampanii wrześniowej 1939 roku. 16 września generał Roman Abraham powierzył mu dowództwo Wielkopolskiej Brygady Kawalerii. Brygadą dowodził w czasie bitwy nad Bzurą oraz w obronie Warszawy. Od 28 września 1939 roku do wiosny 1945 roku przebywał w niewoli niemieckiej. Po zakończeniu wojny został przyjęty do 2 Korpusu we Włoszech. 8 stycznia 1946 roku został dowódcą 4 pułku pancernego „Skorpion” w Wielkiej Brytanii. Zamieszkał w Londynie, a do maja 1971 w Penrhos w Walii. Zmarł 19 grudnia 1976 roku w szpitalu w Penley. Został pochowany na cmentarzu w Pwllheli (hrabstwo Caernarfonshire, Walia), grób nr34 sektor BH.
Ożenił się 5 września 1923 roku w Parzymiechach z Zofią hrabiną Potocką (porucznik Armii Krajowej odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi z Mieczami oraz Krzyżem Armii Krajowej, ur. 10 maja 1895, zm. 1 lipca 1971). Mieli dwójkę dzieci: Barbarę i Przemysława. Barbara (ur. 28 września 1924 roku w Daszawie), wyszła za mąż za Edwarda Dzieduszyckiego, (ur. 29 kwietnia 1929). Mają syna Marka Dzieduszyckiego. Małżeństwo po kilku latach się rozeszło. Zaś Przemysław Kowalczewski (ur. 29 grudnia 1925) został zabity 29 lipca 1944 i został pochowany w Dębicy.
Ordery i odznaczenia Krzyż Złoty Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 170 Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5038 (1921)Dekret Wodza Naczelnego L. 2868 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 1, s. 12) Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1974) Krzyż Niepodległości (12 maja 1931) „za pracę w dziele odzyskania Niepodległości”. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1936) „za zasługi w służbie wojskowej”. Krzyż Walecznych (czterokrotnie, 1921, 1922)Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2142 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 1, s. 66)Rozporządzenie Kierownika M.S.Wojsk. L. 441.22 G. M. I. z 1922 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 8, s. 254) Złoty Krzyż Zasługi (19 marca 1931) „za zasługi na polu organizacji i wyszkolenia wojska”. Odznaka Pamiątkowa „Pierwszej Kadrowej”
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dowódcy 5 Pułku Strzelców Konnych (II RP) Kategoria:Dowódcy 17 Pułku Ułanów Wielkopolskich Kategoria:Ludzie urodzeni w Dąbrowie Górniczej Kategoria:Obrońcy Warszawy (1939) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 3 Pułku Ułanów Śląskich Kategoria:Oficerowie 4 Pułku Pancernego „Skorpion” Kategoria:Pochowani na cmentarzu w Pwllheli Kategoria:Podoficerowie kawalerii Legionów Polskich Kategoria:Polscy jeńcy niemieckich obozów jenieckich Kategoria:Pułkownicy kawalerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Pułkownicy kawalerii Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Uczestnicy bitwy nad Bzurą (1939) Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Wojskowi związani z Tarnowem Kategoria:Zmarli w 1976 Kategoria:Żołnierze 1 Kompanii Kadrowej Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Wielkiej Brytanii po II wojnie światowej Kategoria:Zastępcy dowódcy 20 Pułku Ułanów im. Króla Jana III Sobieskiego Kategoria:Dowódcy pułków pancernych Polskich Sił Zbrojnych