Modyfikacja potranslacyjna – modyfikacja białka po jego translacji. Wpływa ona na jego właściwości chemiczne i fizyczne, stabilność i aktywność, a zatem na jego funkcjonowanie.
Procesy wykorzystywane przez organizmy do modyfikowania białek to, między innymi: obróbka proteolityczna – proteazy usuwają zbędne fragmenty aktywacja białka poprzez usunięcie zbędnych fragmentów usunięcie sekwencji liderowych splicing polipeptydowy – usunięcie fragmentów ze środka łańcucha usunięcie pierwszych podstawników N-acetylacja, N-metylacja, N-formylacja – dołączenie grupy acetylowej, metylowej i formylowej S-nitrozylacja – dołączenie tlenku azotu do grupy tiolowej hydroksylacja – dołączenie grupy hydroksylowej −OH fosforylacja – aktywacja białka przez dołączenie grupy fosforanowej defosforylacja – dezaktywacja przez odłączenie grupy fosforanowej polirybozylacja – dołączenie adeniny dołączenie lipidów i metali glikozylacja – enzymatyczne przyłączenie reszt cukrowych ubikwitynacja – przyłączenie ubikwityny i późniejsza degradacja sumoilacja – kowalencyjne przyłączenie białek SUMO do białka docelowego, powodujące zmianę jego funkcji i właściwości palmitylacja – lipidowa modyfikacja białek polegająca na dołączeniu reszty kwasu palmitynowego poprzez resztę aminokwasową cysteiny.
Bibliografia
Kategoria:Modyfikacje potranslacyjne