Nadodrze – dwutygodnik literacki i społeczno-kulturalny wydawany w Zielonej Górze w latach 1957–1989.

Historia „Nadodrze” powstało w roku 1957. Początkowo było wydawane jako jednodniówka powtarzalna, potem miesięcznik, półmiesięcznik, aż wreszcie dwutygodnik. Na początku ukazywało się w nakładzie dwóch tys. egzemplarzy, potem nakład osiągnął 12 tys. egzemplarzy.

Pismo zostało stworzone przez Lubuskie Towarzystwo Kultury, które również powstało w 1957 roku. Z założenia pismo było otwarte na różnorodną tematykę, której spoiwem miała być ziemia lubuska. Przez ponad trzy dekady dwutygodnik spełniał funkcję integrującą elity Gorzowa Wielkopolskiego i Zielonej Góry, łącząc je pod tą wspólną ideą. Drukowano eseje historyczne omawiające trudne początku polskiego osadnictwa 1945 r., dominowała w nim tematyka regionalna z dyskusjami na temat „lubuskiego modelu kultury”, „lubuskiej drogi do uniwersytetu”, Lubuskiego Lata Filmowego, wystaw i sympozjów „Złotego Grona”. W ocenie Alfreda Siateckiego, który sam był dziennikarzem „Nadodrza”, mocną stroną pisma była historia, szczególnie przeszłość regionu, słabszą – tematyka społeczna i polityczna. Redakcja „Nadodrza” przyznawała doroczną nagrodę lubuskiej „Winiarki”.

Publikowano także fragmenty twórczości autorstwa lubuskich literatów. Pismo pełniło więc rolę trybuny literackiej Środkowego Nadodrza, gdyż na jego łamach większość autorów wierszy i opowiadań publikowała po raz pierwszy.

Dwutygodnik przestał być wydawany w 1990 w okresie transformacji ustrojowej. Wprowadzenie mechanizmów rynkowych do prasy po 1989, rosnące szybko inflacja i koszty druku zmusiły Zielonogórskie Wydawnictwo Prasowe do zawieszenia wydawania „Nadodrza”. W istocie jednak ZWP było częścią wydawnictwa RSW „Prasa-Książka-Ruch”, które z dniem 6 kwietnia 1990 r. zostało postawione w stan likwidacjiUstawa z dnia 22 marca 1990 r. o likwidacji Robotniczej Spółdzielni Wydawniczej „Prasa-Książka-Ruch”. Ustawa z dnia 22 marca 1990 r. o likwidacji Robotniczej Spółdzielni Wydawniczej „Prasa-Książka-Ruch”..

W latach 2000–2003 nastąpiła próba wznowienia pisma pod nazwą „Lubuskie Nadodrze”, którego wydawcą był Zielonogórski Ośrodek Kultury.

Redaktorzy naczelni Redaktorami naczelnymi byli, za: W. Nodzyński, Ćwierć wieku z „Nadodrzem”, Zielona Góra 1982, s. 77, 112.: Tadeusz Jasiński (1928–1992), 1957–1959 Bolesław Soliński (1923–1991), 1959–1976 Witold Niedźwiecki (1929–2005), maj 1976 – wrzesień 1978 Tadeusz Kajan (właściwie Kazimierz Jankowski, 1937–1990), wrzesień 1978 – sierpień 1980 Janusz Koniusz (1934–2917), wrzesień 1980 – 1990

Od 1959 do końca istnienia pisma sekretarzem redakcji był Wiesław Nodzyński (1930–2006) (ojciec historyka Tomasza Nodzyńskiego).

Oryginały niektórych numerów (do 1983 r.) są dostępne online w Zielonogórskiej Bibliotece Cyfrowej„Nadodrze” w ZBC..

Przypisy

Bibliografia Wiesław Nodzyński, Ćwierć wieku z „Nadodrzem”, wyd. „Inspra”, Zielona Góra 1982

Kategoria:Polskie czasopisma regionalne Kategoria:Czasopisma w języku polskim Kategoria:Czasopisma wydawane od 1957 Kategoria:Czasopisma wydawane do 1990 Kategoria:Niewydawane dwutygodniki polskie Kategoria:Polskie czasopisma literackie Kategoria:Prasa Polski Ludowej Kategoria:Prasa w Zielonej Górze