Smużka długoogonowa (Sicista caudata) – gatunek ssaka z rodziny smużek (Sminthidae), występujący we wschodniej Azji.
Zasięg występowania Smużka długoogonowa występuje na Rosyjskim Dalekim Wschodzie na wyspie Sachalin, w górach Sichote-Aliń i w dorzeczu rzeki Ussuri oraz wzdłuż wybrzeża Oceanu Spokojnego w Kraju Chabarowskim i Nadmorskim (w tym na Wyspie Rosyjskiej w Zatoce Piotra Wielkiego), w północno-wschodniej Chińskiej Republice Ludowej (Heilongjiang i Jilin) oraz w północno-wschodniej Korei Północnej (północny Ryanggang i północno-zachodni Hamgyŏng Południowy).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy naukowo opisał w 1907 roku brytyjski zoolog Oldfield Thomas, nadając mu nazwę Sicista caudata. Holotyp pochodził z obszaru 17 mi (27 km) na północny zachód od Korsakowa, na Sachalinie, w Rosji.
Pozycja filogenetyczna S. caudata jest niepewna i różni się w zależności od badań; potrzebne są dalsze badania. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten takson za gatunek monotypowy.
Etymologia Sicista: etymologia niejasna, J.E. Gray nie wyjaśnił znaczenia nazwy rodzajowej; Palmer sugeruje, że nazwa ta pochodzi od tatarskiego słowa sikistan, oznaczającego „stadną mysz”, bazując na opisie Pallasa. Sam Pallas jednak wymienia nazwę tatarską dshilkis-sitskan („Dʃhilkis-Sitʃkan”), gdzie dshilkis to „stadny, żyjący w stadzie, gromadny” (), natomiast sitskan to „mysz” (łac. mus, muris), por. w jedenastowiecznym słowniku Mahmuda z Kaszgaru: yılkı „stado” i sıçgan „mysz”. caudata: łac. caudatus „ogonowy, mieć (długi/krótki) ogon”, od cauda „ogon”.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 66,8–76,9 mm, długość ogona 99,4–118,2 mm, długość ucha samic 10–13,8 mm, długość tylnej stopy 16,7–18,8 mm; masa ciała 8,1–16,3 g.
Ekologia Zamieszkuje borealne lasy iglaste na terenach górskich, lasy mieszane i siedliska stepowe. Jest aktywna głównie nocą, dzień spędza w płytkich norach. Zwierzęta te zapadają w sen zimowy na co najmniej pół roku. Żywią się głównie nasionami. W miocie przeważnie rodzi się od 4 do 5 młodych.
Populacja Współcześnie uznaje się go za gatunek najmniejszej troski. Uprzednio uznawano go za gatunek zagrożony. Liczebność populacji ani jej trend nie są znane. Generalnie jest to gatunek rzadki, jedynie lokalnie bywa pospolity.
Przypisy
Nazwy polskie za:
Kategoria:Smużki Kategoria:Ssaki Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1907 roku Kategoria:Taksony opisane przez Oldfielda Thomasa