ulicznica ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) prostytutka (1.2) szeroka szczotka przeznaczona do zamiatania ulic
(1.1-2)
(1.1) Obraz przedstawiał ulicznicę. (1.1) Kochanką jego była zwykła ulicznica, / Co gdzieś na rogu sprzedaje ciało sweStanisław Grzesiuk Apaszem Stasiek był.
(1.1) ladacznica, latarnica, nierządnica, rozpustnica, wszetecznica; kobieta lekkich obyczajów; prostytutka; łajdaczka; dziwka, kurwa, lafirynda, wywłoka, zdzira
(1.2) szczotka
ulica , ulicznik uliczny
(1.1) (1.2) żartobliwe zastosowanie dawnego wyrazu do nowej treści
angielski: (1.1) whore, streetwalker duński: (1.1) gadepige , gadetøs esperanto: (1.1) stratulino hiszpański: (1.1) ramera , zorra , zorrupia , pindonga , pendón nowogrecki: (1.1) καλντεριμιτζού , σουρλουλού