kontynuować () , ,
czasownik przechodni niedokonany ( brak) (1.1) dalej wykonywać określoną czynność; rozwijać coś
(1.1)
(1.1) kontynuować + Andrzej Markowski, Jak dobrze mówić i pisać po polsku, Warszawa 2000.
(1.1) kontynuować działalność / obrady / wypowiedź
(1.1) ciągnąć; iść za ciosem
kontynuacja , kontynuator , kontynuatorka , kontynuant , kontynuowanie kontynuacyjny, kontynuatorski
(1.1)
Niepoprawne są zwroty dalej kontynuować, kontynuować w dalszym ciąguWalery Pisarek, Słowa między ludźmi, Wydawnictwa Radia i Telewizji, Warszawa 1985, s. 166..
angielski: (1.1) continue arabski: (1.1) تابع (tābaʿa), إستمر (istamarra) białoruski: (1.1) прадаўжаць chiński standardowy: (1.1) 接着 (jiēzhe) chorwacki: (1.1) nastavljati czeski: (1.1) pokračovat duński: (1.1) fortsætte esperanto: (1.1) daŭrigi francuski: (1.1) continuer hawajski: (1.1) ō hiszpański: (1.1) continuar, proseguir, seguir (con) kataloński: (1.1) continuar łotewski: (1.1) turpināt niderlandzki: (1.1) voortzetten niemiecki: (1.1) fortsetzen nowogrecki: (1.1) συνεχίζω rosyjski: (1.1) продолжать rumuński: (1.1) continua staroangielski: (1.1) þurhwunian szwedzki: (1.1) fortsätta, gå på ukraiński: (1.1) продовжувати walijski: (1.1) dal węgierski: (1.1) folytat włoski: (1.1) continuare