trawnik ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) poletko trawy o charakterze ozdobnym; (1.2) kosiarka rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1)
(1.1)
(1.1) Nasi sąsiedzi dbają o swój trawnik.
(1.1) kosić trawnik
(1.1) murawa, gazon
trawa , trawka trawiasty, trawnikowy, trawny
(1.1)
(2.1) angielski: (1.1) lawn, yard arabski: (1.1) مرج baskijski: (1.1) soropil białoruski: (1.1) газон chiński standardowy: (1.1) 草地 (cǎodì) czeski: (1.1) trávník duński: (1.1) græsplæne , plæne francuski: (1.1) pelouse , gazon hiszpański: (1.1) césped , prado interlingua: (1.1) gazon islandzki: (1.1) grasflöt , flöt japoński: (1.1) 芝生 jidysz: (1.1) גראָזגאָרטן (grozgortn) kazachski: (1.1) көгал niderlandzki: (1.1) gazon , grasveld niemiecki: (1.1) Rasen, Wiese norweski (bokmål): (1.1) plen , gressplen nowogrecki: (1.1) χλόη , γκαζόν rosyjski: (1.1) газон rumuński: (1.1) gazon słowacki: (1.1) trávnik szwedzki: (1.1) gräsmatta ukraiński: (1.1) газон , травник wilamowski: (1.1) roza włoski: (1.1) prato