przyroda () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) świat fizyczny, ożywiony i nieożywiony, otaczający człowieka, bez wytworów jego działalności; (1.2) przedmiot w szkole podstawowej obejmujący wiedzę o przyrodzie (1.1)
(1.1-2)
(1.1) W przyrodzie wodorotlenek magnezu występuje w postaci minerału brucytu. (1.1) Turyści podziwiali przyrodę Babiogórskiego Parku Narodowego. (1.2) Nauczycielka przyrody zabrała nas na wycieczkę do lasu.
(1.2) lekcja / nauczyciel przyrody
(1.1) natura; (1.2)
przyrodzenie , przyrodnik , przyrodniczka przyrodniczy, pozaprzyrodniczy przyrodniczo
angielski: (1.1) nature arabski: (1.1) طبيعة azerski: (1.1) təbiət białoruski: (1.1) прырода , натура bułgarski: (1.1) природа chorwacki: (1.1) priroda czeski: (1.1) příroda dolnołużycki: (1.1) pśiroda duński: (1.1) natur esperanto: (1.1) naturo francuski: (1.1) nature górnołużycki: (1.1) přiroda hebrajski: (1.1) טבע hiszpański: (1.1) naturaleza ; (1.2) (asignatura de) ciencias naturales islandzki: (1.1) náttúra kaszubski: (1.1) prziroda , roda , nôtëra kazachski: (1.1) табиғат litewski: (1.1) gamta łaciński: (1.1) natura łatgalski: (1.1) doba łotewski: (1.1) daba macedoński: (1.1) природа niemiecki: (1.1) Natur nowogrecki: (1.1) φύση ; (1.2) φυσικές επιστήμες (μάθημα) portugalski: (1.1) natureza ; (1.2) história natural rosyjski: (1.1) природа serbski: (1.1) природа slovio: (1.1) prirod (природ) słowacki: (1.1) príroda słoweński: (1.1) priroda szwedzki: (1.1) natur ukraiński: (1.1) природа węgierski: (1.1) természet wilamowski: (1.1) natur , natūər , natür włoski: (1.1) natura ; (1.2) storia naturale