επιστήμη ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) nauka
(1.1) F30: επιστήμης; επιστήμες, επιστημών
(1.1) Οι αρχαίοι Έλληνες έβαλαν τις βάσεις της σύγχρονης επιστήμης. → Starożytni Grecy położyli podwaliny współczesnej nauki.
(1.1) κλάδος της επιστήμης → gałąź nauki • θετικές / θεωρητικές / ανθρωπιστικές επιστήμες → nauki ścisłe / teoretyczne / humanistyczne
(1.1) αεροναυπηγική, αισθητική, ανατομική, ανθρωπογένεση, ανθρωπογεωγραφία, αρχαιολογία, ασιανολογία, ασσυριολογία, αστροναυτική, αστρονομία, βαλκανολογία, βιολογία, βιοφυσική, βιοχημεία, βυζαντινολογία, γεμολογία, γεροντολογία, γεωγραφία, γεωδαισία, γεωλογία, γεωμορφολογία, γεωπονία, γεωφυσική, γεωχημεία, δασολογία, δερματολογία, δημοσιονομία, εγκληματολογία, εθνολογία, επιγραφική, επιστημολογία, ζωολογία, ηθογραφία, ηλεκτροτεχνία, θεατρολογία, θεολογία, θρησκειολογία, ιατρική, ιστορία, κοινωνιολογία, κοσμολογία, κρυσταλλογραφία, κτηνιατρική, λαογραφία, λεξικογραφία, λογική, λογιστική, λογοπαιδεία, μαθηματικά, μεθοδολογία, μεταλλειολογία, μετεωρολογία, μετρολογία, μικροβιολογία, μουσικολογία, νομική, οδοντιατρική, οικολογία, οικονομία, ορυκτολογία, παιδαγωγική, παλαιοντολογία, πληροφορική, πολιτειολογία, πολιτολογία, σεισμολογία, σεξολογία, σημειολογία, σπηλαιολογία, στατιστική, τοπογραφία, τουρκολογία, υδρολογία, φιλολογία, φιλοσοφία, φυσιατρική, φυσικομαθηματικά, φυσική, φυσιολογία, χημεία, χρονολογία, χωροταξία, ψυχογλωσσολογία, ψυχολογία, ωκεανογραφία
επιστημολογία , επιστήμονας /, επιστημονικότητα , επιστημονισμός , επιστημοσύνη , πανεπιστήμιο , ψευδοεπιστήμη επιστημονικός, πανεπιστήμων, ψευδοεπιστημονικός, επιστημολογικός