__TOC__ konfitura ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) owoce smażone w syropie cukrowym;
(1.1)
(1.1) Po ochłodzeniu konfitura zrobiła się bardzo gęsta.
(1.1) domowa konfitura • konfitura śliwkowa / wiśniowa / z wiśni
konfiturowy
(1.1) zwykle w (1.1) (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
angielski: (1.1) confiture baskijski: (1.1) erreximenta bułgarski: (1.1) конфитюр (konfitûr) esperanto: (1.1) konfitaĵo francuski: (1.1) confiture hiszpański: (1.1) mermelada interlingua: (1.1) confectura kataloński: (1.1) melmelada litewski: (1.1) uogienė niemiecki: (1.1) Konfitüre portugalski: (1.1) compota rosyjski: (1.1) варе́нье (varénʹe) węgierski: (1.1) íz wilamowski: (1.1) konfitür włoski: (1.1) confettura
konfitura ()
rzeczownik (1.1) dżem
konfitatu