równina ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) płaski lub prawie całkowicie poziomy teren;
(1.1)
(1.1) W dzisiejszych czasach odznaka Straży Miejskiej na całych równinach wzbudzała co najmniej szacunek, jeśli już nie skłaniała do pełnej współpracy.
(1.1) równina aluwialna • równina strukturalna
równia , równość , równanie , wyrównywanie , wyrównanie , zrównanie , zrównywanie , równiarka , wyrównywacz , równik równać , wyrównywać , wyrównać , zrównywać , zrównać równy, równinny, równościowy równie, równo, równinnie, równościowo równo-
Wielkie Równiny
Witold Doroszewski, Objaśnienia wyrazów i zwrotów, „Poradnik Językowy” nr 3/1951, s. 28.
angielski: (1.1) plain, flatland arabski: (1.1) سهل baskijski: (1.1) ordoki, lautada białoruski: (1.1) раўніна cerkiewnosłowiański: (1.1) місоръ esperanto: (1.1) ebenaĵo, ebeno francuski: (1.1) plaine , plateau , platière grenlandzki: (1.1) narsaq hiszpański: (1.1) llanura , llano , planicie interlingua: (1.1) plana, plateau japoński: (1.1) 平野 (へいや) niemiecki: (1.1) Ebene nowogrecki: (1.1) πεδιάδα perski: (1.1) جلگه rosyjski: (1.1) равнина slovio: (1.1) rovnina (ровнина) szwedzki: (1.1) slätt ukraiński: (1.1) рівнина włoski: (1.1) pianura , tavoliere