myśliwy ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba polująca na dzikie zwierzęta (1.2) polujące zwierzę
(1.1-2)
(1.1) Ale myśliwego, który strzela do wszystkiego, co się w lesie rusza, czeka straszna kara środowiskowa – zostaje okrzyknięty pogardliwym słowem „strzelacz”. To jakby na psychopatycznego kapo powiedzieć z wyrzutem „łapserdak”Filip Łobodziński „Odrażający, obłudni, z piórkiem”, Newsweek.pl, 20-04-2009. (1.1) Myśliwy siedział na ambonie i pilnie obserwował polanę.
(1.1) łowca; myśliwiec (1.1) łowca, drapieżnik
(1.1) zwierzyna (1.2) ofiara
(1.1) harpunnik, kłusownik, naganiacz, nemrod, oszczepnik, selekcjoner, skrzydłowy, sokolnik, traper, tropiciel, wielorybnik
myślistwo , myśliwiec myśliweczek myśliwa myśliwski
angielski: (1.1) hunter, huntsman, courser baskijski: (1.1) ehiztari białoruski: (1.1) паляўнічы dolnołużycki: (1.1) góńtwaŕ duński: (1.1) jæger esperanto: (1.1) ĉasisto ewe: (1.1) adela francuski: (1.1) chasseur hiszpański: (1.1) cazador kaszubski: (1.1) jachtôrz kazachski: (1.1) аңшы łaciński: (1.1) venator łotewski: (1.1) mednieks niemiecki: (1.1) Jäger nowogrecki: (1.1) κυνηγός , θηρευτής nowopruski: (1.1) medīs rosyjski: (1.1) охотник staropruski: (1.1) medies szwedzki: (1.1) jägare ukraiński: (1.1) мисливець węgierski: (1.1) vadász wilamowski: (1.1) jēgjer , jegier włoski: (1.1) cacciatore