niewinność () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cecha tego, co niewinne, nie ma w sobie winy; brak popełnienia przestępstwa, grzechu, określonego błędu (1.2) osoba niewinna, nieśmiała, naiwna lub skromna
(1.1-2)
(1.1) Niechaj cię nie zwiedzie jej udawana niewinność – ona niejedno już widziała.
(1.2) niewiniątko
niewiniątko , uniewinnienie , uniewinnianie uniewinniać , uniewinnić niewinny niewinnie
albański: (1.1) pafajësi angielski: (1.1) innocence arabski: (1.1) طهارة baskijski: (1.1) errugabetasun chorwacki: (1.1) nevinost duński: (1.1) uskyld esperanto: (1.1) senkulpeco, nekulpeco francuski: (1.1) innocence hiszpański: (1.1) inocencia islandzki: (1.1) sakleysi nowogrecki: (1.1) αθωότητα szwedzki: (1.1) oskuld ukraiński: (1.1) невинність , безвинність włoski: (1.1) innocenza