__TOC__ prut ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) pręt (1.2) rózga, witka (1.3) wędka
(1.1-2)
prut ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) pierdnięcie, pierd
(2.1) = prutte → pierdzieć, targować się
(1.1) en prut, prutten, prutter, prutterne
(1.1) En bøvs er på vej den ene vej, og en prut er på vej den anden vej. Vil de to mon nogensinde mødes og svæve ud i det fri? (opis książeczki dla dzieci) → Beknięcie zmierza w jedną stronę, a pierdnięcie w drugą. Czy ta dwójka kiedykolwiek się spotka, by razem swobodnie unosić się w przestrzeni?
(1.1) slå en prut → pierdnąć
(1.1) fis, vind, fjært
prutte
prut ()
rzeczownik (1.1) owochttps://www.tok-pisin.com