żółć ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wydzielina wątrobowa; (1.2) gniew, zdenerwowanie, oburzenie, irytacja (1.3) kolor żółty
(2.1) 2. od: żółcić
(1.1-2) (1.3) (2.1)
(1.2) Chciał wylać żółć, która się w nim zebrała, na głowę StasiaH. Sienkiewicz, W pustyni i w puszczy..
(1.2) złość
(1.3) kolor, barwa
(1.3) bursztyn, złoto
żółtak , żółtość , żółtko , żółcenie , zażółcenie , żółtek / żółcić , zażółcić żółty, żółtawy, żółciutki, żółciuchny, żółciowy żółto
żółć zalewa • żółć się gotuje • nie utyje, kto żółcią żyje
jest to najdłuższy wyraz w języku polskim zawierający wyłącznie litery ze znakami diakrytycznymi
(1.3) angielski: (1.1) bile, gall arabski: (1.1) صفراء baskijski: (1.1) behazun baszkirski: (1.1) үт białoruski: (1.1) жоўць ; (1.2) жоўць ; (1.3) жоўць bułgarski: (1.1) жлъчен сок , жлъчка ; (1.2) жлъч ; (1.3) жълтина czeski: (1.1) žluč duński: (1.1) galde ; (1.2) galde esperanto: (1.1) galo francuski: (1.1) bile ; (1.2) bile hiszpański: (1.1) bilis ; (1.2) bilis jidysz: (1.1) גאַל (gal) kaszubski: (1.1) żôłc kataloński: (1.1) bilis kazachski: (1.1) өт litewski: (1.1) tulžis łaciński: (1.1) bilis ; (1.2) bilis niderlandzki: (1.1) gal / niemiecki: (1.1) Galle nowogrecki: (1.1) χολή ; (1.2) χολή nowopruski: (1.1) gallu rosyjski: (1.1) жёлчь słoweński: (1.1) žolč ; (1.2) žolč staropruski: (1.1) dolu szwedzki: (1.1) galla ukraiński: (1.1) жовч ; (1.2) жовч węgierski: (1.1) epe; (1.2) epe wilamowski: (1.1) gołł włoski: (1.1) bile , fiele ; (1.2) bile , fiele