zaburzenie ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) nieprawidłowość w działaniu czegoś powodująca odchylenie od określonej normy
(1.1)
(1.1) Ważnym czynnikiem kryminogennym są częste u recydywistów zaburzenia osobowości i daleko posunięte nieprzystosowanie społeczne, które potęguje długi pobyt w zakładach karnych.
(1.1) zaburzenie wzroku • zaburzenie psychiczne / seksualne • zaburzenie osobowości
zaburzać, zaburzyć zaburzanie
kalka z Stanisław Skorupka, Przenośnie z zakresu pojęć lekarskich, „Poradnik Językowy” nr 1/1948, s. 14.
angielski: (1.1) disorder, disturbance arabski: (1.1) اضطراب azerski: (1.1) pozuntu bułgarski: (1.1) разстройство , нарушение chiński standardowy: (1.1) 紊乱 (wěnluàn) chorwacki: (1.1) poremećaj czeski: (1.1) porucha duński: (1.1) forstyrrelse esperanto: (1.1) perturbo estoński: (1.1) häire fiński: (1.1) häiriö francuski: (1.1) trouble , désordre , perturbation , dérangement galicyjski: (1.1) trastorno gruziński: (1.1) აშლილობა (ašliloba) hebrajski: (1.1) הפרעה (hafra'a) hiszpański: (1.1) trastorno indonezyjski: (1.1) gangguan interlingua: (1.1) disordine islandzki: (1.1) röskun japoński: (1.1) 不調 (fuchō) kataloński: (1.1) trastorn koreański: (1.1) 장애 (jang-ae) litewski: (1.1) sutrikimas łotewski: (1.1) traucējums niderlandzki: (1.1) stoornis niemiecki: (1.1) Störung norweski (bokmål): (1.1) forstyrrelse nowogrecki: (1.1) διαταραχή polski język migowy: portugalski: (1.1) transtorno , distúrbio , desarranjo rosyjski: (1.1) расстройство , нарушение rumuński: (1.1) dereglare serbski: (1.1) поремећај (poremećaj) słowacki: (1.1) porucha słoweński: (1.1) motnja szkocki gaelicki: (1.1) galar szwedzki: (1.1) störning telugu: (1.1) వ్యాధి (vyādhi) turecki: (1.1) hastalık ukraiński: (1.1) розлад węgierski: (1.1) rendellenesség, zavar wietnamski: (1.1) sự rối loạn włoski: (1.1) disturbo