korkociąg ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) urządzenie służące do wyjmowania korków z butelek; (1.2) rodzaj akrobacji lotniczej;
(1.1-2)
(1.1) Wkręcony korkociąg wyciąga się wraz z korkiem. (1.1) Kupiliśmy wino, ale nie mamy korkociągu. (1.2) We wyprowadzaniu z korkociągu pomóc może chwilowy przyrost ciągu śmigła.
(1.1) trybuszon, grajcar, grajcarek
(1.1) Renata Grzegorczykowa, Zarys słowotwórstwa polskiego. Słowotwórstwo opisowe, wyd. III poprawione, Warszawa 1979, s. 18. (1.2) od kształtu korkociągu (1.1)
angielski: (1.1) corkscrew; (1.2) spin bułgarski: (1.1) тирбушон duński: (1.1) proptrækker , optrækker francuski: (1.1) tire-bouchon ; (1.2) vrille hiszpański: (1.1) sacacorchos ; (1.2) barrena islandzki: (1.1) korktrekkjari , tappatogari kataloński: (1.1) llevataps niemiecki: (1.1) Korkenzieher ; (1.2) Trudeln nowogrecki: (1.1) τιρμπουσόν ; (1.2) ελικοειδής πτώση αεροσκάφους rosyjski: (1.1) штопор ; (1.2) штопор słowacki: (1.1) vývrtka ; (1.2) vývrtka szwedzki: (1.1) korkskruv ukraiński: (1.1) штопор ; (1.2) штопор wilamowski: (1.1) korkjacijer włoski: (1.1) cavatappi ; (1.2) vite