__TOC__ dobytek () ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wszystko, co się posiada (1.2) bydło, zwierzęta domowe
(1.1)
(1.1) Na ławce leżał luj, a obok w wózku stał cały jego dobytek.
(1.1) majątek, mienie
dobytczę
białoruski: (1.1) маёмасць , скарб , пажыткі esperanto: (1.1) havaĵo hiszpański: (1.1) bienes , patrimonio ; (1.2) ganado (que alguien posee) karaimski: (1.1) наамат rosyjski: (1.1) имущество szwedzki: (1.1) effekt włoski: (1.1) effetti personali
dobytek ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) bydło
dobytkář