słuchawka ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) element lub całość urządzeń emitujących dźwięki, np. aparatu telefonicznego, radia, umożliwiająca słuchanie; (1.2) przyrząd diagnostyczny służący do osłuchiwania chorego; (1.3) zwykle w ucho
(1.1-2)
(1.1) Odłożywszy słuchawkę zakomunikował milionerowi zasłyszaną wiadomość (…) (1.2) Ów stary przysiadł się, a raczej przyłożył do Seweryna, rozpiął na nim przyodziewek i przez słuchawkę począł badać płuca.
(1.2) stetoskop, fonendoskop
słuch , słuchawki , słuchacz , słuchaczka słuchowy, słuchawkowy słuchać
(1.3) angielski: (1.1) receiver, handset; (1.2) stethoscope baskijski: (1.1) entzungailu bułgarski: (1.1) слушалка czeski: (1.1) sluchátko duński: (1.1) hovedtelefon , høretelefon , øretelefon hiszpański: (1.1) auricular ; (1.2) estetoscopio , fonendoscopio kaszubski: (1.1) słëchôwka nowogrecki: (1.1) ακουστικό , ακουστικά ; (1.2) στηθοσκόπιο perski: (1.1) گوشی słowacki: (1.1) slúchadlo ukraiński: (1.1) слухавка włoski: (1.1) cornetta