barbaro ()
rzeczownik (1.1) barbarzyńca przymiotnik (2.1) barbarzyński
barbaro ()
rzeczownik (1.1) barbarzyńca
(1.1)
(1.1) Al la romianoj barbaroj estis homoj sen grekoromana edukado. → Dla Rzymian barbarzyńcy byli ludźmi bez wykształcenia grekoromańskiego.
barbaro ()
rzeczownik (1.1) barbarzyńca
barbaritate
barbaro ()
przymiotnik (1.1) barbarzyński rzeczownik, rodzaj męski (2.1) barbarzyńca (2.2) barbarzyńca, gbur (2.3) barbarzyńca, ignorant (2.4) barbarzyńca, brutal
(1) barbaro , barbara ; barbari , barbare (2) barbaro; barbari
(1.1) arretrato, barbarico, primitivo, selvaggio (2.1) forestiero, straniero (2.2) cafone, incivile, maleducato, screanzato, selvaggio, villano, zotico (2.3) ignorante, incolto (2.4) belva, bruto
barbarità , barbara , barbarie , barbarismo barbarico barbaramente, barbaricamente barbareggiare, barbarizzare
< → jąkała