bin ()
, ,
rzeczownik (1.1) kosz na śmieci czasownik (2.1) wyrzucić (2.2) binaryzować
(1.1) bin; bins
bin ()
przymiotnik (1.1) podwójny, po dwa
binari
bin ()
(1.1) 1. od sein → jestem
(1.1) Ich bin Jonas, und du? → Jestem Jonas, a ty? (1.1) Ich denke, also bin ich.René Descartes → Myślę, więc jestem.
bin ()
rzeczownik (1.1) syn
bin ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pszczoła
bin ()
liczebnik główny (1.1) tysiąc rzeczownik (2.1) tysiąc
bininci