__TOC__ celibe ()
rzeczownik (1.1) samotny, kawaler przymiotnik (2.1) nieżonaty, bezżenny
celibe ()
przymiotnik (1.1) nieżonaty, bezżenny (1.2) niezamężna rzeczownik, rodzaj męski (2.1) samotny, kawaler rzeczownik, rodzaj żeński (3.1) niezamężna, panna
(1.1-2) celibe ; celibi (2.1) celibe; celibi (3.1) celibe; celibi
(1.2) nubile (2.1) scapolo (3.1) nubile
(2.1) sposato, ammogliato
celibato
, -lĭbis