让

__TOC__ ()

5

(1.1) ustępować (1.2) pozwalać

() ,

czasownik (1.1) pozwalać (1.2) sprawiać (że) (1.3) ustępować spójnik (2.1) żeby partykuła (3.1) tworząca tryb rozkazujący, zazwyczaj 1 os. - wyraża propozycję działania → zróbmy

(1.1) 别让她动这里的东西。(bié ràng tā dòng zhèlǐ de dōngxī) → Nie pozwól jej tu niczego dotykać. (1.1) 让我再看看她的笔记。(ràng wǒ zài kàn kàn tāde bǐjì) → Pozwól mi jeszcze raz zajrzeć do jej notatek. (1.2) 打网球让我感觉健康而强壮。(dǎ wǎngqiú ràng wǒ gǎnjué jiànkāng ér qiángzhuàng) → Gra w tenisa sprawia, że ​​czuję się zdrowa i silna. (1.2) 短发让我看起来象个男孩子。(duǎnfǎ ràng wǒ kàn qǐlái xiàng ge nánháizi) → Krótkie włosy sprawiają, że wyglądam jak chłopiec. (1.3) 他迫于压力，不得不让位给部下。(tā pò yú yālì, bùdébù ràng wèi gěi bùxià) → (on) Był pod presją, nie miał innego wyjścia jak ustąpić miejsca swojemu podwładnemu. (1.3) 弟弟还小，你就让著他一点吧。(dìdì hái xiǎo nǐ jiù ràngzhe tā yīdiǎn ba) → Twój młodszy brat jest jeszcze mały, więc ustępuj mu odrobinę. (2.1) 我已经劝过你多少次让你戒烟了？(wǒ yǐjīng quànguò nǐ duōshǎo cì ràng nǐ jièyānle) → Ile razy radziłam ci, żebyś rzucił palenie? (2.1) 我不想让你喊我伪君子。(wǒ bùxiǎng ràng nǐ hǎn wǒ wèijūnzǐ) → Nie chcę, żebyś nazwał mnie hipokrytą. (3.1) 让我们团结起来，共克难关。(ràng wǒmen tuánjié qǐlái, gòng kè nánguān) → Połączmy siły, by razem przezwyciężyć trudności. (3.1) 让我们带狗去公园跑跑。(ràng wǒmen dài gǒu qù gōngyuán pǎopao) → Zabierzmy psa do parku pobiegać. (3.1) 让尝试最有名的冬天一餐。(ràng chángshì zuì yǒumíng de dōngtiān yī cān) → Spróbujmy najsłynniejszego zimowego dania.

(1.3) 让座 → ustępować miejsca

(1.3) 让行•退让

当仁不让 • 拱手让人 • 互不相让 → słowo + na (uproszczenie korzysta z języka wu, gdzie 上 oraz 讓 są homofonami)