łączka ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) łąka; mała łąka (1.2) włosy pod pachamiMonika Rzeszutek, Rośliny w szkolnym ogrodzie, czyli nazwy botaniczne w socjolekcie uczniowskim, „Acta Universitatis Wratislaviensis” no 2282, Język a Kultura, t. 16, Wrocław 2001, s. 226.
(1.1-2)
(1.1) Pani zabija pana; zabiwszy grzebie w gaju, na łączce przy ruczajuAdam Mickiewicz.
łąka , łąkarz ośla łączka od łąka
(1.1) hiszpański: (1.1) pradejón łaciński: (1.1) praticulum rosyjski: (1.1) лужок , лужайка słowacki: (1.1) lúčka , lúčinka