__TOC__ kwiat ()

, ,

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) organ roślin nasiennych, w którym wykształcają się wyspecjalizowane elementy służące do rozmnażania (1.2) kwitnąca roślina ozdobna (1.3) roślina doniczkowa (1.4) najlepsza część społeczności (1.5) dziewictwoAnna Krawczyk-Tyrpa, Kwiat i kobieta, „Acta Universitatis Wratislaviensis” no 2282, Język a Kultura, t. 16, Wrocław 2001, s. 10. (1.6) fiatMonika Rzeszutek, Rośliny w szkolnym ogrodzie, czyli nazwy botaniczne w socjolekcie uczniowskim, „Acta Universitatis Wratislaviensis” no 2282, Język a Kultura, t. 16, Wrocław 2001, s. 226.

(1.1-4)

(1.1) Kwiaty tego kaktusa odrażająco śmierdzą. (1.2) Na zakończenie roku szkolnego nauczycielce wręczono niedrogą wiązankę kwiatów. (1.3) Rozbrykany kot strącił kwiat z parapetu. (1.4) Wikipedyści to kwiat internautów.

(1.4) kwiat +

(1.1) kwiat męski / kwiat pręcikowy • kwiat żeński (1.2) kwiat cięty • bukiet / wiązanka kwiatów • wianek z kwiatów (1.3) kwiat doniczkowy (1.4) kwiat młodzieży / narodu / poetów / wojska / żołnierstwa

(1.2) kwiatek (1.3) kwiatek (1.5) kwiatekAnna Krawczyk-Tyrpa, Kwiat i kobieta, „Acta Universitatis Wratislaviensis” no 2282, Język a Kultura, t. 16, Wrocław 2001, s. 11., panieński kwiatek

(1.1) łodyga

(1.2) roślina

(1.2) aster, bratek, chaber, cykoria, dzwonek, fiołek, goździk, hiacynt, jaskier, lilia, maciejka, mak, mikołajek, nagietek, narcyz, nasturcja, niezapominajka, pierwiosnek, piwonia, przebiśnieg, róża, sasanka, stokrotka, tulipan

rozkwitanie , rozkwit , kwitnięcie , kwietniówka , kwiecień , kwiaciarstwo , kwiaciarz , kwiaciarka , kwiaciarnia , kwietnik , kwiatostan , kwiecie kwiatek , kwiatuszek kwitnąć , zakwitać , zakwitnąć , rozkwitać , rozkwitnąć , przekwitać , przekwitnąć , ukwiecić kwiecisty, kwiatowy, jednokwiatowy, wielokwiatowy, kwietniowy, kwiaciarski, kwietni kwiecisto

kwiat lotosu • kwiat paproci • lodowe kwiaty • w kwiecie wieku • tego kwiatu jest pół światu • niech się plenią kwiaty, dla miodu zbiór bogaty

(1.1-3) (1.5) kalka z , (1.6) , wykorzystanie podobieństwa fonetycznego

(1.5) defloracja – „odkwiecenie”, floriditas → menstruacja, kwitnienieAnna Krawczyk-Tyrpa, Kwiat i kobieta, „Acta Universitatis Wratislaviensis” no 2282, Język a Kultura, t. 16, Wrocław 2001, s. 12.

(1.5) aceh: (1.1) bungong amharski: (1.1) አበባ (ăbäba) angielski: (1.1) flower; (1.2) flower; (1.3) plant arabski: (1.1) زهرة (zahra) aramejski: (1.1) ܗܒܒܐ (habbāḇ) baskijski: (1.1) lore; (1.2) lore bhodźpuri: (1.1) फूल białoruski: (1.1) кветка , краска , цвет ; (1.4) цвет bułgarski: (1.1) цвят ; (1.2) цвете ; (1.3) саксийно растение , цвете ; (1.4) цвят chiński standardowy: (1.1) 花 (huā) chorwacki: (1.1) cvijet czeski: (1.1) květ dinka: (1.1) abëth duński: (1.1) blomst ; (1.2) blomst elfdalski: (1.1) bljåmme esperanto: (1.1) floro; (1.2) floro fiński: (1.1) kukka; (1.2) kukka francuski: (1.1) fleur ; (1.2) fleur ; (1.4) fleur gudźarati: (1.1) ફૂલ (phūla), સુમન (sumana), પુષ્પ (puṣpa) hawajski: (1.1) pua hebrajski: (1.1) פרח (perach); (1.2) פרח (perach) hiszpański: (1.1) flor ido: (1.1) floro; (1.2) floro interlingua: (1.1) flor islandzki: (1.1) blóm ; (1.2) blóm jaćwieski: (1.1) flums japoński: (1.1) 花 (はな, hana); (1.2) 花 (はな, hana) jidysz: (1.1) בלום (blum); (1.2) בלום (blum), קווייט (kwejt) karaimski: (1.1) цецек, чичэк; (1.2) цецек, чичэк; (1.3) цецек, чичэк kaszubski: (1.1) kwiat kataloński: (1.1) flor ; (1.2) flor kazachski: (1.1) гүл khowarski: (1.1) گمبوری koreański: (1.1) 꽃 (kkot); (1.2) 꽃 (kkot) litewski: (1.1) gėlė lombardzki: (1.1) fior, fiuur łaciński: (1.1) flos ; (1.2) flos ; (1.3) flos łatgalski: (1.1) zīds ; (1.2) puče ; (1.3) puče maithili: (1.1) फूल manx: (1.1) blaa marathi: (1.1) फूल moksza: (1.1) панчф nahuatl klasyczny: (1.1) xochitl nahuatl ze środkowej Huasteki: (1.1) xochitl niderlandzki: (1.1) bloem niemiecki: (1.1) Blume ; (1.2) Blume ; (1.3) Blume , Topfblume norweski (bokmål): (1.1) blomst norweski (nynorsk): (1.1) blome nowogrecki: (1.1) λουλούδι , άνθος nowopruski: (1.1) kwēitis ; (1.2) kwēitis ormiański: (1.1) ծաղիկ oromo: (1.1) abaaboo perski: (1.1) گل (gol); (1.2) گل (gol) polski język migowy: pontyjski: (1.1) άθος , λουλούδι , λουλούδιν rosyjski: (1.1) цвето́к ; (1.2) цвето́к ; (1.3) цвето́к ; (1.4) цвет rumuński: (1.1) floare ; (1.2) floare sanskryt: (1.1) पुष्प (puṣpa) shona: (1.1) ruva słowacki: (1.1) kvet; (1.2) kvet staroirlandzki: (1.1) bláth sycylijski: (1.1) ciuri szkocki gaelicki: (1.1) flùr szwedzki: (1.1) blomma , blomster średnio-wysoko-niemiecki: (1.1) bluome /; (1.2) bluome / tagalski: (1.1) bulaklak tetum: ai-funan turecki: (1.1) çiçek tuvalu: (1.1) pua, pula; (1.2) pua, pula tybetański: (1.1) མེ་ཏོག (me tog) udmurcki: (1.1) сяська ukraiński: (1.1) квітка , цвіт ; (1.2) квітка , цвіт ; (1.3) вазо́н ; (1.4) цвіт urdu: (1.1) پھول węgierski: (1.1) virág wietnamski: (1.1) hoa wilamowski: (1.1) błum ; (1.2) błum ; (1.3) błum włoski: (1.1) fiore; (1.2) fiore; (1.3) fiore; (1.4) fiore

kwiat ()

,

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kwiathttps://iecor.clld.org/languages/kashubian