fama () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) niepewna, niesprawdzona wiadomość, pogłoska (1.2) rozgłos, sława
(1.1)
(1.1) Fama niosła, że w tym czasie był za granicą.
(1.1) rozeszła się fama • fama niesie / głosi
(1.1) plotka, słuchy, wieść
angielski: (1.1) rumor, rumour francuski: (1.1) fame interlingua: (1.1) fama
fama ()
rzeczownik (1.1) sława
(1.1) ospe
famatu
fama ()
przymiotnik (1.1) znany, sławny, słynny
(1.1)
(1.1) Ŝi laboras ĉe fama arkitekto. → Ona pracuje u znanego architekta.
(1.1) malfama, senfama, nekonata, obskura
famo, famulo, famemulo, fifama fifama famigi
fama ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) sława (1.2) reputacja famas
familiar, famoso
fama ()
rzeczownik (1.1) sława, fama, gloria
fama ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) sława
(1.1) fama; fames
fama ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) reputacja (1.2) sława (1.3) plotka, wieść
(1.1-3) fama, famae
famatus, famigerulus, famosus famen , famositas , famigerator , famigeratio famo famose
fama ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) reputacja
fama ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) reputacja (1.2) fama, sława
fama ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) sława, fama, gloria (1.2) pogłoska
(1.1) di fama mondiale → światowej sławy
famoso