final ()
,
rzeczownik (1.1) finał przymiotnik (2.1) ostatni, końcowy (2.2) ostateczny
finale, finality, finalist, finalization, semifinalist finally finalize, finalise
(1.1) W znaczeniu finału utworu muzycznego lub sztuki teatralnej używa się słowa finale.
final ()
rzeczownik (1.1) finał
(1.1) final-laurden → ćwierćfinał • final-zortziren → jedna ósma finału • finalaurreko, finalerdi → półfinał
finalista finalista
final ()
przymiotnik (1.1) końcowy, ostateczny, finalny
finir
final ()
przymiotnik (1.1) końcowy, ostateczny, finalny (1.2) celu rzeczownik, rodzaj męski (2.1) koniec, zakończenie rzeczownik, rodzaj żeński (3.1) finał finales
(1.2) El nexo «para que» introduce preposiciones subordinadas finales. → Związek wyrazów «para que» wprowadza zdania podrzędne celu.
(1.1) punto final → 1. kropka; 2. koniec i kropka
(1.1) último, postrero (2.1) fin, remate, terminación
fin , finalista / finalmente finalizar, finar, finarse
al final → na końcu a final de/a finales de → pod koniec, z końcem
final ()
przymiotnik (1.1) końcowy (1.2) nieodwołalny (1.3) celowy rzeczownik (2.1) finał
fin
final ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) finał (ostatnia rozgrywka w cyklu o zwycięztwo) (1.2) finał (końcówka zdarzenia, dzieła itp. z najważniejszymi wydarzeniami)
(1.1-2) en final, finalen, finaler, finalerna
(1.1) kvartsfinal • semifinal
finalist
final ()
rzeczownik (1.1) finał