πίπα ()
pípa
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) fajka (1.2) cygarniczka (1.3) fellatio (1.4) głupstwo, niedorzeczność (zwykle w liczbie mnogiej)
(1) F25: πίπας; πίπες, πιπών
(1.1) Ο καπετάνιος άναψε την πίπα και αναστέναξε βαθιά. → Kapitan zapalił fajkę i westchnął głęboko.
(1.1) καπνός πίπας → tytoń fajkowy
(1.1) τσιμπούκι (1.3) πεολειξία, πεολειχία, τσιμπούκι
πιπούλα
κάνω πίπα → robić loda