maksimum ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) największy stopień, największa ilość / wartość / wielkość (1.2) największa wartość przyjmowana przez daną funkcję przysłówek (2.1) w połączeniu z określeniem liczby: co najwyżej
(1.1-2)
(1.1) Lady Sybil nosiła zwykle suknie balowe bladoniebieskie – kolor często wybierany w pewnym wieku i przy pewnym obwodzie, łączący maksimum dyskretnego stylu i minimum widzialności. (1.2) Funkcja cosinus osiąga maksimum dla argumentów będących wielokrotnością 2π. (2.1) Tam się zmieści maksimum piętnaście osób.
(1.1) szczyt (2.1) maksymalnie
(1.1) minimum (1.2) minimum (2.1) minimum, minimalnie
(1.2) ekstremum
maksymalność , maksymalistyczność maksymalny maksymalnie
→ największe, coś największego
angielski: (1.1) maximum; (2.1) at most białoruski: (1.1) максімум bułgarski: (1.1) максимум chorwacki: (1.1) maksimum duński: (1.1) maksimum górnołużycki: (1.1) maksimum litewski: (1.1) maksimumas niemiecki: (1.1) Maximum ; (2.1) maximal norweski (bokmål): (1.1) maksimum norweski (nynorsk): (1.1) maksimum rosyjski: (1.1) максимум ukraiński: (1.1) максимум węgierski: (1.1) maximum; (2.1) maximum wilamowski: (1.1) maoksimum
maksimum ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) maksimum
maksimum ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) maksimum
(1.1) minimum
maksimalny
maksimum ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) maksimum
maksimum ()
rzeczownik (1.1) maksimum
maksimum ()
przymiotnik (1.1) maksymalny