__TOC__ bóg ()
, , , ;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) według wierzeń politeistycznych: istota potężniejsza od człowieka, mająca wpływ na jego los, zwykle także pogodę, zjawiska wywoływane przez Ziemię (wulkany, trzęsienia ziemi itp.); (1.2) człowiek bezkrytycznie uwielbiany, wielbiony
(1.1-2)
(1.1) W mitologii greckiej bogowie mieli po kilka żon.
(1.1) bóg ognia / pioruna / burzy / morza / … • oddawać cześć bogu / bogom
(1.1) bóstwo; bałwan, idol (1.2) bożyszcze, idol
(1.1) diabeł, belzebub, lucyfer
Bóg , bóstwo , bóstewko , bożyszcze , bożyc , bożnica , boskość , pobożność , ubóstwienie , ubóstwianie , przebóstwienie bogini , boginka bożek , bożeczek , bożątko bożkować, bóstwić, ubóstwić, ubóstwiać boski, boży, pobożny, zbożny bosko
(1.1) wielką literą, gdy chodzi o boga wg wierzeń monoteistycznych
amharski: (1.1) አምላክ angielski: (1.1) god; (1.2) god arabski: (1.1) إله (ilah), رب, بعل baskijski: (1.1) jainko białoruski: (1.1) бог bośniacki: (1.1) bog bułgarski: (1.1) бог cerkiewnosłowiański: (1.1) богъ chiński standardowy: (1.1) 天 (tiān) czeski: (1.1) bůh dolnołużycki: (1.1) bog duński: (1.1) gud dzongkha: (1.1) ལྷ esperanto: (1.1) dio fiński: (1.1) jumala francuski: (1.1) dieu gocki: (1.1) 𐌲𐌿𐌸 górnołużycki: (1.1) bóh gudźarati: (1.1) ઈશ્વર (īśvara) haitański: (1.1) lwa hebrajski: (1.1) אלהים (E'lo'him) hindi: (1.1) देवता hiszpański: (1.1) dios ido: (1.1) deo indonezyjski: (1.1) dewa interlingua: (1.1) deo islandzki: (1.1) guð , goð jaćwieski: (1.1) deus jidysz: (1.1) גאָט (got) kaszubski: (1.1) bóg kataloński: (1.1) déu liwski: (1.1) jumal łaciński: (1.1) deus łotewski: (1.1) dievs niderlandzki: (1.1) god niemiecki: (1.1) Gott norweski (bokmål): (1.1) gud nowogrecki: (1.1) θεός nowopruski: (1.1) dēiws portugalski: (1.1) deus romański: (1.1) deo rosyjski: (1.1) бог (bog) ruski: (1.1) богъ sanskryt: (1.1) दैव, सुर, मरुत्, देवता, अमर slovio: (1.1) bog (бог) słowacki: (1.1) boh słoweński: (1.1) bog słowiński: (1.1) bóg staroangielski: (1.1) god staro-cerkiewno-słowiański: (1.1) богъ staroczeski: (1.1) bóh staroperski: (1.1) 𐎲𐎥 staroruski: (1.1) богъ starosłowacki: (1.1) boh suahili: (1.1) mungu szwedzki: (1.1) gud tahitański: (1.1) atua turecki: (1.1) tanrı tuvalu: (1.1) atua tybetański: (1.1) ལྷ ukraiński: (1.1) бог umbundu: (1.1) suku wepski: (1.1) jumal węgierski: (1.1) isten włoski: (1.1) dio , iddio
bóg ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) bóg
(1.1)
Bóg , bóstwò , bòskòsc , bóżk , bóżstwò , bóżnica , bòżëszcze , pòbòżnosc, , nôbòżnisz , nòbòżnosc , bògôcz , bògôczka , bògactwò bòżëna nôbòżniec , bògacëc sã , bògacec bòsczi, bóżniczny, pòbòżny, bògati pòbòżnie, bògato, ùbògò
odziedziczone z
bóg ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) bóstwo, bożek, idol (1.2) demon
(1)
Czorny Bóg • Bjoly Bóg
(1.1) bóżk, bóstwô
Bóg , beżbóżnôsc , bôżinstwô , bóstwô , bóżnjica , bôgôbojnôsc , bôgôbojnjica , bôgôbojnjik , nobôżinstwô , nobôżnjictwô , nobôżnjica , nobôżnjička , nobôżnjik , pôbôżnjica , pôbôżnjik bóżk nobôżnjoc bôżny, bôžy, bóżnjiczny, bôgôbojny, nobôżny, pôbôżny beżbóżnjê, bôgôbojnjê przêbôga
odziedziczone z