rozniecać ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( rozniecić) (1.1) powodować powstanie ognia (1.2) powodować silne emocje
(1.1-2)
(1.2) Monarchia uciska inne narody i świadomie roznieca antagonizm rasowy, narodowy i religijny; w okresach swojej siły carat jest główną oporą ogólnoeuropejskiej reakcji.
niecenie , podniecanie , podniecenie , powzniecanie , rozniecanie , rozniecenie , wzniecanie , wniecenie niecić , podniecać , podniecić , powzniecać , rozniecić , wzniecać , wzniecić podniecający
szwedzki: (1.1) blåsa på