confidare ()
czasownik nieprzechodni (1.1) zaufać, zawierzyć (komuś, czemuś) (1.2) ufać, wierzyć (że coś się stanie) czasownik przechodni (2.1) wyznać w zaufaniu (coś), zwierzyć się (z czegoś) (2.2) powierzyć, zawierzyć (coś komuś)
(1.2) Carlo confidava di arrivare primo. → Karol ufał, że przyjedzie pierwszy. (2.1) Sofia mi ha confidato un segreto. → Zofia wyznała mi w zaufaniu sekret.
(1.1) confidare in Dio / nella giustizia → zaufać Bogu / sprawiedliwości (2.2) confidare a qualcuno un documento importante / un oggetto caro → powierzyć komuś ważny dokument / cenny przedmiot
(1.1) affidarsi (a), avere fiducia (in), contare (su), fare affidamento (su), fidarsi (di), sperare (1.2) contare, sperare (2.1) confessare, rivelare, svelare
(1.1) diffidare (di) (2.1) celare, nascondere, tacere
confidamento , confidente , confidenza confidarsi confidente, confidenziale confidentemente, confidenzialmente